แต่หยิบของวิเศษเช่นนี้ออกมาได้ตามใจชอบ ไม่แน่ว่าตัวเขาอาจจะมีสมบัติที่ล้ำค่ากว่า!
เขานึกถึงตรงนี้ ความคิดก็ทำงานอย่างรวดเร็ว
“เจ้าหนู ข้าว่าเจ้าอยากตายเสียแล้ว! ถึงกล้ามาก่อเรื่องในถิ่นข้า!” ชายที่โดนซ้อมจนเจ็บไปทั้งร่างถูกชายสองคนประคองไว้ กำลังมองต้วนเยี่ยที่ถือกงจักรแปดดาราอย่างโกรธเกรี้ยว อยากจะเข้าไปสั่งสอนอีกครั้ง ชายวัยกลางคนเบื้องหน้ากลับขวางเอาไว้
“ท่านอา เจ้าเด็กนี่โอหังเกินไปแล้ว! ไม่สั่งสอนเสียบ้าง เขาคงไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!”
“ถูกต้อง หากไม่สั่งสอนสักหน่อย พวกเจ้าคงไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!” ต้วนเยี่ยพยักหน้าอย่างเห็นด้วย กงจักรแปดดาราในมือหมุนวน จู่โจมไปทางชายวัยกลางคนพร้อมกลิ่นอายดุดันและไอสังหาร
ในดวงตาชายวัยกลางคนฉายประกายคิดคำนวณ ร่างวูบหลบในพริบตา “ในเมื่อท่านไม่ยอมเลิกรา เช่นนั้นข้าต้องขัดใจท่านเสียแล้ว!” อานุภาพกดดันระดับหลอมแก่นพลังโหมซัดออกไป หลังจากหลบหลีกการโจมตี มือเปล่าก็คว้าไปยังบ่าของต้วนเยี่ย
“กล้าแตะต้องข้าหรือ ข้าจะทำลายมือเจ้าเสีย!”
ต้วนเยี่ยแค่นเสียงหยัน กงจักรแปดดาราที่โจมตีออกไปหมุนกลับมาอยู่ในมือ แล้วเปลี่ยนทิศตัดไปทางมือซึ่งคว้ามาหาบ่าของเขา
“ฟิ้ว!”
ชายวัยกลางคนตกใจในความเร็วที่สูงนัก เก็บมือที่คว้าออกไปกลับมาตามสัญชาตญาณ แต่ยังคงรู้สึกได้ว่ากลิ่นอายกระหายเลือดวาดผ่านหลังมือไป ความรู้สึกนั้นราวกับว่าหากเมื่อครู่เขาดึงมือกลับช้าไปสักนิด มื
