ังเขาแน่!”
“หึ! แค่ระดับสร้างรากฐานคนเดียว จะสู้คนบรรลุกลายเป็นระดับหลอมแก่นพลังได้หรือ?” เซียวอี้หานกอดอกหัวเราะเยาะ
นักเรียนสำนักศึกษาสองดาราคนนั้นยิ้มเย็น “หลอมแก่นพลังทอง? ฮ่าๆๆๆ! เจ้าคิดว่าหลอมแก่นพลังทองง่ายดายเพียงนั้นเชียวรึ ข้าคิดว่าคนคนนี้หลอมแก่นพลังทองไม่สำเร็จหรอก ไม่แน่ว่าระหว่างหลอมแก่นพลังทองจะรับความรุนแรงของสายฟ้าไม่ไหวจนตาย”
“เจ้าตายแต่เขายังไม่ตาย!” เซียวอี้หานกล่าว ไม่ไปสนใจอีกฝ่าย แต่จับสังเกตชั้นเมฆที่เคลื่อนไหวบนท้องฟ้า
เพราะถูกม่านหมอกขวางกั้น พวกเขาจึงไม่เห็นความเคลื่อนไหวและเหตุการณ์ตรงใจกลาง เห็นรางๆ เพียงว่ามีกระแสลมพัดกระเพื่อมออกมาจากด้านใน เวลาเดียวกันนี้ ด้านในค่ายกลมีเสียงร้องขอความช่วยเหลือสองเสียงลอยมา
“ช่วยด้วย! ช่วยข้าด้วย! ช่วยพวกเราออกไปเร็วเข้า!”
ที่แท้นักเรียนสองคนที่บุกเข้าค่ายกลไปและติดอยู่ด้านในยังไม่ออกมา เดิมทีพวกเขาคิดว่าแม้ติดกับอยู่ด้านใน แต่รอจนถึงเวลาก็จะถูกส่งออกไปแน่นอน ด้วยเหตุนี้จึงไม่ต้องรีบร้อน เมื่อสายฟ้าแรกบนท้องฟ้าผ่าลงมา แรงกดดันและกระแสลมที่มาจากสายฟ้าล้วนเป็นกลิ่นอายของระดับหลอมแก่นพลัง ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะรับได้ไหว
ด้วยเหตุนี้ สองคนนั้นจึงเริ่มตื่นตระหนกและร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่ว่าใครก็ไม่เข้าไปช่วยพวกเขา เพราะไม่มั่นใจว่าเข้าไปข้างในค่ายกลแล้วจะออกมาได้อีกหรือไม่ นับประสาอะไรกับเมื่อสองคนนั้นไม่ได้เป็นอะไรกับพวก