็ญในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของสำนักศึกษาสองดารา เข้ามาปลูกเมล็ดพันธุ์น่ะ จริงสิ เจ้าอยู่ในนี้อย่าลืมช่วยข้ารดน้ำพืชดอกผลไม้วิญญาณด้วย”
“นายท่าน ผลไม้วิญญาณพวกนั้นที่ท่านปลูกล้วนไม่ออกผล มีแค่ต้นกับใบไม้ ซ้ำยังสูงไม่ถึงครึ่งตัวข้า” เหล่าไป๋เบ้ปากพูด นายท่านบอกว่าพวกนั้นเป็นผลไม้วิญญาณ สำหรับมันกลับไม่ต่างอะไรกับต้นหญ้า อีกทั้งไม่เห็นออกผล
“นั่นเพราะเพิ่งปลูกได้ไม่นาน เอาละ ข้าต้องออกไปก่อนแล้ว” เธอกำชับแล้วถึงจะแวบหายออกไปข้างนอก เมื่อกลับมาถึงใจกลางค่ายกลรวมพลังวิญญาณและยืดแขนขาออกกำลังกาย ก็รู้สึกว่าหลังจากกินผลไข่วิญญาณไปแล้วช่างอิ่มท้อง หนำซ้ำกลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างยังหลั่งไหลช้าๆ สบายตัวอย่างยิ่ง
“ยังมีเวลาอีกเจ็ดแปดวัน ช่วงนี้ข้าจะต้องทะลวงระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุดไปถึงระดับหลอมแก่นพลัง!” เธอกล่าวจบก็รีบนั่งขัดสมาธิฝึกบำเพ็ญทันที
ส่วนทุกคนรอบนอกพักผ่อนไปสักพักเห็นว่ากลิ่นอายพลังวิญญาณฟื้นฟูแล้ว จึงเตรียมนั่งลงฝึกบำเพ็ญกันอีกครั้ง ใครจะรู้ว่าเพิ่งนั่งลงฝึกไม่ทันไร ก็เหมือนมีพลังที่แข็งแกร่งกำลังแย่งกลิ่นอายพลังวิญญาณกับพวกเขา กลิ่นอายพลังวิญญาณที่เดิมทีทำท่าจะซึมเข้าร่างกายพวกเขาดันหมุนกลับไปยังใจกลางค่ายกลรวมพลังวิญญาณ ทำเอาพวกเขามองกันตาค้างไปบ้าง
“นะ นี่มันเรื่องอะไรกัน?”
“ดีที่ข้ายังไม่ได้โคจรวิชายุทธ์ หากถูกพลังเช่นนี้แย่งพลังวิญญาณระหว่างขั้นตอนฝึกบำเพ็ญ แม้ไม่ตายเลือดลมก็ต
