งไม่กลับมา? ครึ่งเดือนนี้เธอไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลย แค่ตั้งใจฝึกบำเพ็ญและกลั่นยาเซียนปรุงยา ไม่มีกะใจไปสนใจเรื่องอื่นๆ
“อืม ข้าไม่มีปัญหา ออกเดินทางสามวันให้หลังใช่หรือไม่? ข้ารู้แล้วขอรับ” เธอพยักหน้าพลางเอ่ย
“เช่นนั้นเจ้ากลับไปเตรียมตัว อีกสามวันมารวมตัวตรงลานกว้าง”
“ขอรับ เช่นนั้นข้าจะกลับไปก่อน” เธอขานรับ แล้วหมุนตัวออกไป
กลับถึงอาศรม เธอเห็นเหล่าไป๋กับอสูรกลืนเมฆานอนอยู่นอกอาศรมก็เดินเข้าไป “อีกสามวันข้าจะไปเข้าร่วมงานแข่งสำนักศึกษา พวกเจ้าสองตัวจะอยู่ที่นี่หรืออยากเข้าไปในห้วงมิติ?”
“ข้าจะตามนายท่านไป เข้าไปในห้วงมิติก็ได้ ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่” เหล่าไป๋รีบร้อนเอ่ย
“ข้าก็จะตามนายท่านไปเช่นกันขอรับ” อสูรกลืนเมฆาเอ่ยปากบอก
มีแค่หมีดำตัวใหญ่ข้างๆ ที่ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดอะไร เอียงคอมองพวกเขาท่าทางเหลอหลา
“เหล่าไป๋รูปร่างใหญ่ไป หลังเข้าห้วงมิติไปจะออกมาอีกไม่ได้ ส่วนอสูรกลืนเมฆาไม่ต้องเข้าห้วงมิติยังได้ ตามไปข้างกายข้าตรงๆ เป็นพอ” เธอมองสองสัตว์อสูรพลางกล่าว มองหมีดำตัวใหญ่ข้างๆ แล้วลูบๆ หัวมัน “เสี่ยวเฮยจะกลับไปป่าหรือเปล่า?”
“กรร!” มันคำรามเสียงเบา กอดต้นไม้ข้างๆ ไว้ทันที แสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากกลับไป
“เจ้ากับข้าไม่มีพันธสัญญากัน อันที่จริงไม่ต้องตามข้าไปตลอดหรอก” เธอถอนหายใจเบาๆ เห็นมันเป็นเช่นนี้ก็บอกว่า “เอาเถอะ! ในเมื่อไม่กลับไป เช่นนั้นก็เฝ้าอาศรมที่นี่แหละ รอวันหน้าข้า
