ธอเก็บมือกลับมาโดยไม่พูดอะไร แต่หยิบถุงงมือบางๆ กับผ้าปิดปากออกมาจากในห้วงมิติ บนร่างพวกเขาตรวจไม่พบ แต่บนร่างเซี่ยงหวากลับตรวจพบได้
เธอใช้เครื่องมือเก็บรวบรวมพวกผงแป้งเล็กละเอียดจากในเล็บมือและตรงคอเสื้อเขา พลางเอ่ยถามโดยไม่เงยหน้า “ฟั่นหลิน ผลการตรวจเจ้าเป็นอย่างไร?”
“นายท่าน ทั่วร่างเขาได้รับบาดเจ็บไม่น้อยกว่าร้อยแผล แต่ล้วนไม่ถึงชีวิต เส้นเอ็นสองขาถูกตัด สองแขนโดนบิดหักตรงๆ บนร่างมีรอยไหม้หลายแห่ง…”
ฟั่นหลินกล่าว ทุกๆ คำพูดความโกรธแค้นในใจยิ่งบาดลึก ตนเองเป็นหมอ ดูจากบาดแผลพวกนั้นบนร่างจึงรู้แน่นอนว่าก่อนตายเขาจะทรมานมากเพียงใด
“เหล่านี้ล้วนไม่ใช่สาเหตุการตาย เขาตายเพราะแก่นพลังระเบิดแตก เส้นโลหิตทั่วร่างทั้งหมดถูกตัด ตู้ฝานตรวจดูแล้ว บอกว่าก่อนตายเขาอาจถูกคนใช้วิชาลับสำรวจดวงจิต อาจเพราะเป็นเช่นนี้ สุดท้ายเขาจึงระเบิดแก่นพลังฆ่าตัวตาย”
เฟิ่งจิ่วฟังไปพลางตรวจสอบ เป็นอย่างที่ฟั่นหลินว่ามา ถูกทรมานก่อนตาย หนำซ้ำจิตใจยังเสียหายรุนแรง และมีร่องรอยว่าถูกสำรวจดวงจิต
ผ่านไปเนิ่นนาน เธอลุกขึ้นมามองศพเซี่ยงหวาพลางในใจมีทั้งจิตสังหารและความโกรธปนเป หมุนตัวมองไปยังพวกเขา เอ่ยว่า “หลัวอวี่ สวี่ตัว พวกเจ้าย้ายศพเขาไปเผายังภูเขาด้านหลัง แล้วฝังเขาไว้บนนั้น ตู้ฝาน เจ้าหาข้อมูลภารกิจที่เซี่ยงหวารับไปมาให้ข้า ฟั่นหลินตามข้ามาผสมยาแก้พิษ คนอื่นๆ คอยสังเกตความเคลื่อนไหวคฤหาสน์ไว้”
พวกเขาแยกกันออก
