เห็นได้ด้วยตาเปล่าสะบัดออกมาจากแขนเสื้อเขา เมื่อคนรอบๆ ถนนใหญ่และชั้นบนร้านค้าสองฝั่งที่มุงดูกันนึกว่าอสูรน้อยจะถูกม้วนออกไป กลับเห็นว่ามันโน้มตัวกระโจนพุ่งไปทางชายวัยกลางคน กรงเล็บแหลมคมข่วนลงบนไหล่ในทันทีจนเป็นรอยเลือดมากมาย
“ซี๊ด!”
ชายชุดเทาสูดลมหายใจ เบิกตาโตด้วยความเหลือเชื่อ ถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างรวดเร็ว แล้วจ้องมองอสูรน้อยอย่างระแวดระวังและประหลาดใจ
นี่ไม่ใช่อสูรน้อยธรรมดา
หรือว่าเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์? อสูรศักดิ์สิทธิ์จะตัวเล็กเพียงนี้เชียวหรือ?
“ฟิ้ว!”
“เพี๊ยะ!”
แส้ฟาดออกไปพร้อมด้วยเสียงกระแสลมรุนแรง หวดลงบนร่างหญิงคนนั้น ขณะที่รอยเลือดปรากฏ เสียงกรีดร้องก็วาดไปกลางอากาศ
“กรี๊ด!”
ชุดแดงบนร่างนางถูกถอดออก ต้องหลบหลีกทั้งที่สวมเพียงชุดซับใน ยามนี้ความเจ็บร้อนผ่าวบนร่างทำให้ใบหน้านางบิดเบี้ยว จ้องมองหนุ่มน้อยชุดแดงอย่างตื่นตระหนกและแค้นเคือง
“ข้าเป็นคนตระกูลซั่งกวนจากแคว้นอันดับหนึ่ง เจ้ากล้าทำร้ายข้า! ข้าจะทำลายล้างตระกูลเจ้าแน่!”
ถึงตอนนี้นางยังคงร้องโวยวาย ไม่ได้สำนึกแม้แต่น้อย ยามนี้ชีวิตนางตกอยู่ในกำมือเฟิ่งจิ่ว หนำซ้ำน้ำไกลช่วยไฟใกล้ตัวไม่ได้ ต่อให้รายงานชื่อวงศ์ตระกูลก็ไม่ช่วยอะไร
อันที่จริงก็พูดไม่ได้ว่าไม่ช่วยอะไร อย่างน้อยๆ หลังพวกผู้ฝึกตนรอบๆ ได้ยินคำพูดหญิงคนนั้น แววตาแต่ละคนก็สั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะแอบวางแผนการ
มีคนถามว่า “ซั่งกวน ตระกูลนักเล่นแร่แปรธาตุจากแคว้นระ
