่ตลอด แต่ยมราชน้อยก็ไม่ไปรบกวนเธอ เพราะเขากำลังฝึกบำเพ็ญ พริบตาเดียวเวลาครึ่งเดือนก็ผ่านไป
วันนี้เป็นวันที่สิบห้าเดือนหนึ่ง เมื่อภายในห้องปรุงยาของเฟิ่งจิ่วเกิดเสียงดังสนั่น สิ่งที่กำจายออกมาคือกลิ่นหอมยาอบอวล
รอจนกระแสลมจางหายไป เฟิ่งจิ่วในห้องปรุงยาหยิบยาอายุวัฒนะสามเม็ดด้านในออกมา สองเม็ดในนั้นมีสีน้ำตาลแดง ไม่ว่าเป็นลายยาหรือกลิ่นอายพลังวิญญาณล้วนเหมือนยาอายุวัฒนะทั่วไป ระดับไม่ถึงห้า เพราะเดิมทีนี่ก็ไม่ใช่ยาอายุวัฒนะระดับห้า
ทว่าเม็ดหนึ่งที่เหลือกลับปรากฏสีแดงส้ม คล้ายว่าจะผิดแปลกไป กลิ่นหอมยายังคงฟุ้งกระจาย ไม่เหมือนที่ตำรายาบันทึกไว้โดยสิ้นเชิง เธอใช้เข็มเงินตรวจยาอายุวัฒนะ เห็นแต่เมื่อเข็มเงินเปื้อนยาอายุวัฒนะเม็ดนั้นก็ปรากฏสีดำแปลกๆ
“เป็นพิษร้ายแรงหรือ” เธอตะลึงไปเล็กน้อย ชัดเจนว่าสมุนไพรที่ใช้ล้วนเหมือนกัน ทำไมเม็ดนี้ถึงกลายเป็นพิษร้ายได้? ในใจนึกสงสัย แต่ก็เก็บยาอายุวัฒนะเม็ดนั้นไปอย่างระวัง วางไว้ด้วยกันกับพวกยาอายุวัฒนะมีพิษในห้วงมิติ
“หลอมกลั่นตามตำรายาในห้วงมิติ กลั่นลูกกลอนห้าธาตุนี้สำเร็จแล้ว ไม่รู้ผลลัพธ์จะวิเศษอย่างที่ว่าจริงหรือไม่?” เธอถือยาอายุวัฒนะดูพลางพึมพำ ในดวงตามีความสงสัยมากมาย
ตำรายาลูกกลอนห้าธาตุนี้เธอหาเจอจากในห้วงมิติ ไม่ใช่ของที่อาจารย์ทิ้งไว้ แต่เป็นเจ้าของห้วงมิติคนเดิม เมื่อกลั่นตามขั้นตอนการกลั่นยาเซียนในนั้นแล้ว ไม่นึกว่าเวลาครึ่งเดือนจะกลั่นส
