ของนางดีมาก หากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่อาจคาดเดาได้จริงๆ ก็หวังว่าจะรักษาชีวิตแม่เด็กเอาไว้ได้
ยามนี้ พวกเฟิ่งจิ่วด้านนอกยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นภายในวัง กำลังชมดอกไม้ไฟเบ่งบานเหนือทะเลสาบ ดอกไม้ไฟงดงามเลือนหายไปท่ามกลางค่ำคืนมืดมิด เธออดเอ่ยไม่ได้ว่า “สวยก็สวยอยู่ น่าเสียดายที่เป็นเพียงความงดงามชั่วครู่”
ยมราชน้อยหันไปเล็กน้อย มองเธออย่างลึกซึ้งโดยไม่พูดอะไร อยู่เป็นเพื่อนข้างกายไปเงียบๆ
ทันใดนั้นเอง เมื่อเหลิ่งหวาที่ยืนอยู่ข้างหลังคนทั้งสองเห็นสัญญาณที่ปรากฏบนท้องฟ้า สีหน้าก็เปลี่ยนไป ก่อนเร่งฝีเท้ามายังข้างกายเฟิ่งจิ่ว “นายท่าน สัญญาณฉุกเฉินจากองครักษ์ตระกูลเฟิ่งขอรับ!”
ได้ยินแล้วเธอตะลึงงันเล็กน้อย เมื่อหันไปมองก็เห็นว่าบนท้องฟ้าทางพระราชวังส่งสัญญาณออกมาติดกันสามครั้ง เห็นเช่นนี้เธอจึงขมวดคิ้วพลางลุกยืนขึ้น “ช่วงนี้แผ่นดินสงบนัก ไม่น่าจะเกิดเรื่องอะไร สัญญาณฉุกเฉินกะทันหันเช่นนี้เป็นเพราะอะไรกัน?”
เฟิ่งจิ่วคิดไปพลาง จากนั้นพลันมีท่าทีตกใจ สีหน้าเปลี่ยนไป “หรือว่าท่านย่าจะคลอดแล้ว? ไม่ได้ ข้าต้องรีบกลับไปดูก่อน”
ระหว่างพูดก็เตรียมจะพายมราชน้อยไปด้วยกัน กลับได้ยินเขาบอกว่า “เจ้ากลับไปดูก่อนเถอะ ข้าตามหลังพวกเหลิ่งหวาไปก็ได้”
เธอได้ยินคำพูดนี้ก็มองเขาแวบหนึ่ง “ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าระวังตัวหน่อย” จากนั้นสั่งให้อีกสองคนดูแลเขาอย่างดี แล้วโยนขนนกบินมุ่งตรงไปในวังด้วยความรวดเร็ว
………………………
