าใครๆ จะได้รับ เจ้าได้กระบี่คมพยับมา แน่นอนว่ามันต้องขานรับนาย ข้าไม่สนใจกระบี่เล่มนี้หรอก เพราะข้าว่าเจ้าน่าสนใจกว่าอีก”
เธอได้ยินเช่นนี้ก็อึ้งไปพักหนึ่ง หัวเราะเบาๆ พลางเอ่ยว่า “ครั้งแรกที่มีคนเทียบข้ากับกระบี่ ไม่รู้จริงๆ ว่าควรร้องไห้หรือหัวเราะ”
“หมายความว่าเสน่ห์เจ้ายังมากกว่ากระบี่เทวะในตำนาน แน่นอนว่าเจ้าควรยิ้ม” นางนั่งตัวตรง ยกไหเหล้าขึ้นรินเหล้าสองแก้ว บอกว่า “วันนี้น้องสาวคนนี้ ข้ายอมรับ”
เห็นเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วยิ้มพลางยกแก้วเหล้าขึ้น “พี่สาว แก้วนี้ข้าขอคารวะท่าน” พูดจบก็แหงนหน้าดื่มรวดเดียวหมด
“ดี” หวันเหยียนเชียนหวายิ้มพร้อมยกแก้วขึ้นเช่นกัน “ดื่มเหล้าแก้วนี้ จากนี้ไปเจ้าคือน้องสาวข้า หวันเหยียนเชียนหวา” แล้วดื่มรวดเดียวหมด
นอกจากไป๋เสี่ยวที่หลับสนิทเสียจนกรนเหมือนหมู เซี่ยงหวากับตู้ฝานที่ตาสว่างนั้นไม่รู้จะเอ่ยอย่างไรกับภาพตรงหน้านี้แล้ว
เดิมนึกว่าจะสู้กันดุเดือด ใครรู้ว่าสุดท้ายกลับกลายเป็นพิธีร่วมสาบาน
“จริงด้วยน้องจิ่ว ยี่สิบกว่าคนนั้นยังโดนแขวนไว้! เรื่องที่เจ้ามีกระบี่คมพยับพวกเขาเป็นคนเอ่ยออกมาเพื่อแลกกับชีวิต คนที่ทรยศหักหลังเช่นนี้ เดิมทีข้าอยากจัดการเสียหน่อยไม่ให้พวกเขาตายง่ายเกินไป ในเมื่อเจ้ามาแล้ว หรือว่าจะยกคนพวกนั้นให้เจ้าจัดการดี?”
“พวกเขายังมีชีวิตหรือ?” เซี่ยงหวามองไปยังเฟิ่งจิ่วอย่างประหลาดใจ “คุณชาย…”
เฟิ่งจิ่วขมวดคิ้วเล็กน้อย เหลือบมองเซี่ยงหวา “เ
