งที่ก้าวล่วงได้ง่ายๆ
“ข้าเพียงอยากถาม ว่าทำไมเราไม่เข้าไป? เรามาที่นี่เพื่อขัดขวางไม่ให้พวกเขาฆ่าคนสุ่มสี่สุ่มห้าและใช้กำลังยึดพื้นที่ไม่ใช่หรือ?” ชายวัยกลางคนนั้นถามเสียงเข้ม และไม่สนใจที่เซี่ยงหวาให้สัญญาณ
“บังอาจ! คำพูดนายท่านแค่ทำตามเป็นพอ ไหนเลยต้องมีคำถามมากมายเพียงนั้น!” ตู้ฝานตะโกนเสียงดัง พร้อมกราดมองชายวัยกลางคนนามอาเฉียงคนนั้น
“พวกเราได้ยินผู้พิทักษ์เซี่ยงบอกว่าคุณชายเป็นลูกศิษย์ท่านเจ้าวังถึงตามมา ดูท่าคุณชายคงไม่ธรรมดา แต่นึกไม่ถึงว่าหลังจากเห็นจะผิดหวังนิดหน่อย หรือว่าคุณชายเห็นกำลังคนพวกเขามากมายก็กลัวเสียแล้ว? ไม่กล้าสู้กับพวกเขาหรือ? หากเป็นเช่นนี้ บอกจะรวบรวมวังกำเนิดสวรรค์เสียใหม่? จะกอบกู้ชื่อเสียงวังกำเนิดสวรรค์อะไรกัน”
เฟิ่งจิ่วไม่สนใจเขา แต่หยุดสายตาบนร่างเซี่ยงหวา “นี่หรือคนที่เจ้าพามา?”
ได้ยินคำพูดนี้ เซี่ยงหวาก้มหน้าต่ำลงเล็กน้อย “ขอโทษด้วยขอรับคุณชาย” อธิบายอย่างไรล้วนเปล่าประโยชน์ ระยะห่างยิ่งห่างเหิน ทันใดนั้นก็เข้าไปยกขาถีบกดชายวัยกลางคนนั้นทรุดลงกับพื้น
“ขอโทษคุณชายซะ”
“ผู้พิทักษ์เซี่ยง ปล่อยข้า!” ชายวัยกลางคนนั้นขัดขืน “เจ้าเด็กนี่ไม่คู่ควรให้ข้าคุกเข่าเช่นนี้!”
ตอนที่เซี่ยงหวาตามพวกเขามา เพียงบอกพวกเขาว่าเฟิ่งจิ่วเป็นลูกศิษย์ฉู่ป้าเทียน และเป็นผู้ถือครองกระบี่คมพยับ เรื่องอื่นยังไม่ได้พูดกับพวกเขามากนัก ด้วยเหตุนี้จึงนึกว่าเฟิ่งจิ่วเป็นผู้ชาย
เฟิ่งจ
