จ้ารักษาแก่นพลังข้าได้จริงๆ ซ้ำยังทำให้วรยุทธ์ข้าพัฒนาถึงระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุด?”
“เจ้าๆๆ อะไร เริ่มตั้งแต่ตอนนี้ต้องเรียกว่านายท่านแล้ว” ไป๋เสี่ยวกล่าวอยู่ข้างๆ กัน
“เรียกข้าคุณชายจิ่วเป็นพอ” เฟิ่งจิ่วหรี่ตาลงยิ้มพลางเอ่ย
เซี่ยงหวาได้ยินเช่นนี้ก็คุกเข่าข้างเดียวทันที ประสานมือคารวะ “ข้าน้อยคารวะคุณชายจิ่ว ขอบคุณคุณชายที่กรุณาทำให้ข้ากลับมาอีกครั้ง!” รักษาแก่นพลังเป็นดั่งการสร้างบุญคุณใหญ่หลวง ชีวิตนี้ทำไมจะไม่รับเขาเป็นนายเล่า?
“ลุกขึ้นเถอะ!” เธอให้สัญญาณขยับมือเล็กน้อย หยิบกระบี่คมพยับออกมา ถามว่า “เซี่ยงหวา เจ้าจำมันได้หรือไม่”
เซี่ยงหวามองปลอกกระบี่เจ็ดดาราอันหรูหรานั้น หลังจากถอดปลอกกระบี่ออก ประกายสีดำเปล่งออกมา อักษรนั้นที่ปรากฏรางๆ บนตัวกระบี่คม ทำให้สายตาเขาหดลงอย่างอดไม่ได้
“กระบี่คมพยับ!”
“ถูกต้อง เป็นกระบี่คมพยับ รู้หรือยังว่าข้าตามหาเจ้าทำไม? นอกจากเจ้าจะคุ้นเคยกับวังกำเนิดสวรรค์ สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือเจ้าเป็นผู้พิทักษ์วังกำเนิดสวรรค์รุ่นแรก และเป็นคนติดตามข้างกายฉู่ป้าเทียน อาจารย์ข้าในปีนั้น”
“อาจารย์คุณชายคือท่านเจ้าวังหรือ?” เขาเบิกตาโตด้วยความตะลึง นึกไม่ถึงว่าหนุ่มน้อยตรงหน้าจะมีความสัมพันธ์เป็นศิษย์อาจารย์กับเจ้าวัง รีบร้อนถามทันทีว่า “เช่นนั้นท่านเจ้าวังเล่า? ตอนนี้เขา…”
“ไม่กี่สิบปีก่อนวังกำเนิดสวรรค์ล่มสลาย ส่วนเขาล่วงลับไปตั้งแต่หลายสิบปีก่อน เพียงเพรา
