วกเขา? บัณฑิตพัดเหล็กในแคว้นเหินเวหาที่นี่ถือว่ามีชื่อเสียงเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าเขาจะไม่เคยได้ยิน?’
ตู้ฝานตกใจไปสักพัก ได้ยินเขากำลังถามจึงตอบว่า “พัดเหล็กถูกทำลายไปแล้ว” สิ้นเสียงก็ถามอย่างไม่ไหวทน “เจ้าไม่เคยได้ยินฉายาบัณฑิตพัดเหล็กหรือ?”
“ข้าเคยได้ยินแต่คุณชายพัดเหล็ก” เฟิ่งจิ่วเผยรอยยิ้มพลางกล่าว สายตามองผ่านบนร่างพวกเขา ถามอีกว่า “แค่มองท่าทางพวกเจ้า คล้ายว่าฉายานี้จะโด่งดังมากสินะ?”
ตู้ฝานไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว เพียงเอ่ยว่า “เวลาสายแล้ว ออกเดินทางเถอะ!” เพียงยกมือก็พาคนเดินไปนอกค่ายกล
เฟิ่งจิ่วด้านหลังเห็นเช่นนี้ มองไปยังไป๋เสี่ยวข้างกาย ถามว่า “เจ้าไปมาหลายที่บ่อยครั้ง เคยได้ยินฉายาบัณฑิตพัดเหล็กหรือไม่?”
“ก็เคยได้ยิน แต่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็น เล่ากันว่าคนคนนี้ฝีมือร้ายกาจ เคยฆ่าล้างหมู่บ้านแซ่เฉินในชั่วข้ามคืน แม้แต่คนแก่เด็กเล็กยังไม่เว้น คนรู้จักเขาเพราะเหตุนี้ ปกติจะแต่งตัวเป็นบัณฑิต ซ้ำยังถือครองพัดเหล็ก ด้วยเหตุนี้จึงถูกเรียกว่าบัณฑิตพัดเหล็ก”
“แก้แค้นหรือ?” เธอเลิกคิ้ว
“เรื่องนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน” ไป๋เสี่ยวส่ายหน้า
ระหว่างทางคนด้านหน้าไม่เอ่ยปากอะไร แต่เฟิ่งจิ่วกับไป๋เสี่ยวสองคนที่ตามหลังคุยกันตลอดทาง ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม ทุกคนข้างหน้าถึงจะหยุดลง
“ข้าให้พวกเขาไปปิดล้อมเซี่ยงหวา เจ้าจะตามไปดูเสียหน่อยไหม?” ตู้ฝานเดินเข้ามา มองไปยังเฟิ่งจิ่วพลางถาม
“อืม ไปดูกันหน่อยเ