ตอนที่ 775 เยือนป่าฝึกวิชาอีกครั้ง + ตอนที่ 776 จิ้งจอกหน้ามนนักเก็บดอกไม้คือข้าตอนที่ 775 เยือนป่าฝึกวิชาอีกครั้ง
เป็นเช่นนี้ เดิมทีการเดินทางแค่คนเดียวจึงเปลี่ยนกลายเป็นสองคน
เฟิ่งจิ่วพาไป๋เสี่ยวนั่งขนนกบินมุ่งไปยังป่าฝึกวิชาผืนนั้น ระหว่างทางยังเล่าเรื่องเกี่ยวกับเหล่าไป๋ให้เขาฟัง…
หนึ่งวันต่อมา เช้าตรู่ทั้งสองมาถึงด้านนอกเขตอาคมของป่าแห่งนั้น เห็นป่าผืนนี้แล้ว เธอก็นึกถึงเรื่องตอนแรกที่หนีมาถึงที่นี่อย่างอดไม่ได้
หนีจากตำหนักยมราชออกมา ไม่รู้เดินไปนานเพียงใด ข้ามผ่านภูเขามากมายเท่าไรถึงเข้ามาที่นี่ นึกถึงว่าภายหลังยังถูกท่านอาคนนั้นจับไว้ได้ ก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า
ทั้งหมดล้วนเป็นวาสนา
ขอแค่มีวาสนา ไม่ว่าหลบหรือหนีอย่างไร ก็ยังบังเอิญเจอ ได้พานพบ และเดินไปด้วยกัน
“เฟิ่งจิ่ว ที่นี่มีเขตอาคม พวกเราเข้าไปไม่ได้ หรือพวกเราจะไปที่อื่นกัน! ที่นี่ดูน่ากลัวแปลกๆ”
ไป๋เสี่ยวเห็นบนแผ่นหินตรงนั้นสลักไว้ว่า ‘สถานที่ฝึกฝนสำคัญ มีเขตอาคมคุ้มกัน อันธพาลชั่วช้า เต็มไปด้วยอสูรร้าย’
เขาเห็นอักษรพวกนั้น ก็ถอดใจกลางคันในทันที สถานที่อันตรายเช่นนี้ หากเข้าไปแล้วออกมาไม่ได้จะทำอย่างไร?
“เรามาที่นี่เป็นเรื่องภายใน หนำซ้ำสถานที่นี้ไม่ใช่ว่าอยากจะเข้าก็เข้าได้ หรืออยากจะออกก็ออกได้”
เธอยิ้มๆ แล้วยกป้ายหยกสีขาวสองชิ้นในมือขึ้น “ภายในนอกจากมีสัตว์ร้าย ยังมีพวกอันธพาลที่สามสำนักใหญ่กับสำนักศึกษาหมอกดาราจับ
