งหน้าถึงพวกท่านไม่เชิญ ก็ต้องทำให้พวกท่านเชิญมา” เธอยิ้มให้ หลังจากเก็บของไปก็บอกลา
หัวหน้าตลาดมืดกับผู้อาวุโสกงเห็นเช่นนี้ก็ไม่รั้งไว้นานนัก เพียงพยักหน้ารับ แล้วไปส่งอีกฝ่ายออกประตูใหญ่ของตลาดมืด ผู้อาวุโสหลี่อยากจะเอ่ยปากหลายครั้ง แต่ล้วนไม่กล้าปริปากเพราะมีหัวหน้าตลาดมืดกับผู้อาวุโสกงอยู่ขวางไว้ สุดท้ายจึงได้แต่มองเฟิ่งจิ่วจากไปตาปริบๆ
เฟิ่งจิ่วที่กลับมาสำนักศึกษาหมกมุ่นอยู่กับการกลั่นยาเซียนอีกครั้ง เมื่อเจอบางเรื่องที่ไม่เข้าใจก็ไปเชิญนักเล่นแร่แปรธาตุสองท่านมาสอน ประกอบกับผลลัพธ์ที่ศึกษาด้วยตนเอง พัฒนาการด้านยาเซียนจึงพูดได้ว่าก้าวหน้ารวดเร็วยิ่ง
ผ่านไปอีกหนึ่งเดือน ในที่สุดห้องปรุงยาก็เงียบลง เฟิ่งจิ่วที่แช่น้ำเสร็จเดินออกจากอาศรม รู้สึกแต่ว่าร่างกายจิตใจสดชื่น หลังจากผ่านการศึกษาค้นคว้ามาสองสามเดือน เธอคลำทางด้านยาเซียนได้เกินกว่าครึ่งแล้ว ยาอายุวัฒนะที่ปรุงกลั่นช่วงนี้มีมากนัก ทว่ายังไม่เคยลองหรือนำออกไปขาย ตอนนี้ก็เป็นเวลาพักผ่อน
ทว่าเมื่อเธอนั่งขนนกบินคิดจะไปคุยเล่นกับเยี่ยจิงและพี่ชายเสียหน่อย กลับพบรองเจ้าสำนักเข้าระหว่างทาง
“เฟิ่งจิ่ว? พอดีเลย ข้ากำลังจะไปหาเจ้า!”
“มีธุระหรือท่านรองเจ้าสำนัก?” เธอที่นั่งบนขนนกบินประหลาดใจเล็กน้อย แปลกใจกับสีหน้าหนักใจของเขา
“อืม เจ้าตามข้ามาสิ” เขาพูดจบก็มุ่งไปยังยอดเขาหลัก ด้านหลังมีเฟิ่งจิ่วตามไปด้วยกันติดๆ
ครั้นมาถึงยอดเขาหลัก เธอ
