า คว้าผ้าผืนหนึ่งมาวางรองไว้ด้านล่าง “นี่เป็นนอแรดวิญญาณขอรับ เหลือชิ้นหนึ่งพอดี คุณชายลองดู”
เฟิ่งจิ่วรับมาดู ก่อนจะพยักหน้า “ข้าซื้อ”
ได้ยินเช่นนั้น เจ้าของร้านก็ยิ้มตาหยี “ในหอเรามีของหลายอย่าง โดยเฉพาะชั้นสองจะวางของล้ำค่าจำพวกของวิเศษไว้ หากคุณชายสนใจไปดูเสียหน่อยก็ได้ขอรับ”
เธอได้ยินแล้วจึงพยักหน้า สาวก้าวเดินขึ้นไปชั้นสอง เมื่อมาถึงชั้นสองค่อยเห็นชุดคลุมสีขาวตัวหนึ่งที่แผ่กางไว้ ยามที่เห็นชุดคลุมสีขาว จู่ๆ ก็นึกถึงชุดไหมสวรรค์ของโม่เฉินที่เธอซักจนขาด
คิดๆ แล้วก็ชี้ยังชุดคลุมสีขาวตัวนั้น เอ่ยว่า “ข้าต้องการเจ้านั่น”
“คุณชายตาดีจริงๆ ตัวนี้เป็นชุดไหมสวรรค์ ให้ความอบอุ่นในหน้าหนาวทำให้เย็นขึ้นในหน้าร้อน เบาบางดุจขนนก ในหอเรามีแค่ตัวนี้ตัวเดียว” เจ้าของร้านกล่าว แล้วสั่งคนหยิบชุดคลุมตัวนั้นลงมา จากนั้นถือไปข้างล่างและพับเก็บอย่างดี
เมื่อเดินวนรอบหนึ่งยังไม่เห็นของอะไรที่เข้าตาอีก เฟิ่งจิ่วจึงให้เจ้าของร้านคิดเงิน คิดเงินเสร็จยังส่งพวกของจุกจิกเล็กน้อยให้เฟิ่งจิ่วเป็นของแถม หวังว่าครั้งหน้าเขาจะมาอีก
ทว่าเมื่อมาถึงชั้นล่าง ก็เห็นสองชายหนึ่งหญิงยืนล้อมเสี่ยวเอ้อร์คุยกันอยู่ตรงนั้น เสี่ยวเอ้อร์เห็นเจ้าของร้านลงมาก็รีบเข้าไปหา “เจ้าของร้าน แม่นางท่านนี้บอกว่าก่อนหน้านี้นางถูกใจชุดไหมสวรรค์ ไม่ยอมให้ข้าเก็บไปขอรับ”
เจ้าของร้านได้ฟังก็มองสามคนนั้น จำสองคนด้านหลังไม่ได้ แต่จำหญิงคนนั้น
