แต่หลังจากเห็นพวกหัวหน้าทั้งสามคนบรรลุขั้นก็ทั้งอิจฉาและเสียใจ
หากรู้แต่แรกว่าจะได้ประโยชน์เช่นนี้ วันนั้นไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องตามไปด้วย ไม่รู้ว่าภายหลังจะยังมีโอกาสดีๆ เช่นนี้อีกหรือไม่?
“เหอะๆๆ คุณชายเฟิ่ง ไม่ทราบว่าวันนี้มามีเรื่องอะไร? หากมีอะไรที่ข้าช่วยได้ ท่านเอ่ยปากได้เต็มที่เลย ถึงบุกน้ำลุยไฟข้าก็ไม่ปฏิเสธ” ผู้อาวุโสหลี่เอ่ยด้วยสีหน้าคาดหวัง
เฟิ่งจิ่วได้ยินเช่นนี้ก็ยิ้มๆ ไม่ปริปาก
อีกด้านหนึ่ง หัวหน้าตลาดมืดกับผู้อาวุโสกงได้ฟังทหารอารักขารายงานและรู้ว่าภูตหมอมาก็ต่างยินดี รีบตรงไปยังห้องโถงด้านหน้าทันที ยังไม่ทันเข้าไปข้างในก็ได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสหลี่ อาหลานสองคนจึงมองหน้ากัน ก่อนจะสาวก้าวเดินเข้าไป
“ไม่รู้ว่าคุณชายเฟิ่งมา ขออภัยด้วยที่เสียมารยาท”
หัวหน้าตลาดมืดประสานมือยิ้มกล่าว พลางเดินไปนั่งตรงตำแหน่งผู้อาวุโส จากนั้นมองเฟิ่งจิ่ว กล่าวด้วยความซึ้งใจว่า “อยากหาโอกาสไปขอบคุณคุณชายเฟิ่งมาตลอด เพียงแต่จะพบหน้าคุณชายยังยาก วันนี้ในที่สุดก็ได้โอกาสนี้”
เฟิ่งจิ่วยกถ้วยชาขึ้นจิบน้ำชาเบาๆ แล้วยิ้มขึ้นมา “ไม่ต้องขอบคุณแล้ว อันที่จริงวันนี้ข้าเข้ามาซื้อพวกยาทิพย์กลับไป ไม่รู้หัวหน้าจะหามาให้ข้าได้ครบภายในวันนี้หรือไม่?”
“ไม่ทราบว่าคุณชายเฟิ่งต้องการสมุนไพรเช่นไร?”
หัวหน้าเอ่ยถาม เห็นอีกฝ่ายหยิบกระดาษจากในแขนเสื้อออกมายื่นให้ เขาอ่านดูสมุนไพรในนั้นก่อนยิ้มเอ่ยว่า “หาได้ สมุนไพร
