าเบาๆ
“ข้าไม่อยากเชื่อว่าต้นกล้าดีๆ เพียงนั้น…”
“ตามที่ข้ารู้ ฐานพลังวิญญาณห้าธาตุยังเป็นธาตุพลังวิญญาณต้นกำเนิดด้วย”
ได้ยินคำพูดนี้ รองเจ้าสำนักมองไปยังโม่เฉินที่จิบชาเบาๆ “ฐานพลังวิญญาณต้นกำเนิด?”
“จริงด้วย ข้านึกขึ้นได้ ฐานพลังวิญญาณห้าธาตุคือฐานพลังวิญญาณต้นกำเนิดจริงๆ นั่นเป็นรากเหง้าของฐานพลังวิญญาณ เพียงแต่ผ่านการวิวัฒนาการมาหลายปี ฐานพลังวิญญาณห้าธาตุจึงมีน้อยยิ่ง อย่างมากจะเป็นฐานพลังหนึ่งเดียวหรือคู่ เพราะฐานพลังวิญญาณห้าธาตุฝึกบำเพ็ญได้เชื่องช้ามาก ถึงค่อยๆ ถูกคนเรียกว่าเป็นฐานพลังวิญญาณร้อยแปด และเรียกว่าเป็นฐานพลังวิญญาณไร้ประโยชน์”
เจ้าสำนักกล่าวจบก็มองทางโม่เฉินพลางบอก “เรื่องนี้เป็นเรื่องเก่าแก่มาก ทำไมเจ้าถึงรู้ได้?”
“ข้าเคยอ่านตำราเก่าและถามท่านอาจารย์มา เขาบอกไว้ว่าผู้ที่มีฐานพลังวิญญาณต้นกำเนิดเป็นผู้รับพรจากสวรรค์” โม่เฉินจิบชาน้อยๆ น้ำเสียงทั้งเฉยเมยและนาบเนิบ สิ่งที่คิดในหัวกลับเป็นใบหน้าประดับรอยยิ้มของหนุ่มน้อยคนนั้น
รู้ว่าตนเองมีฐานพลังวิญญาณห้าธาตุ เขาจะซ่อนตัวไม่กล้าออกมาอย่างที่นักเรียนพวกนั้นพูดจริงๆ หรือไม่?
แม้จะรู้จักกับเขาเพียงผิวเผิน คบหากันไม่ลึกซึ้ง กลับยังรู้ได้ว่านิสัยใจคอเด็กหนุ่มคนนั้นเทียบไม่ได้กับคนทั่วไป เทียบกับการซ่อนตัวอย่างหมดสภาพ โม่เฉินคิดว่าเป็นไปได้อย่างยิ่งที่เด็กหนุ่มกำลังคิดหาวิธีอะไรมาแก้ไข
ผ่านไปอีกสองสามวัน
วันนี้ พวกอาจารย์
