นักเรียนโดยรอบพลางเอ่ยถาม
“ไม่เชื่อ!” พวกนักเรียนรอบข้างยิ้มรับ แต่ละคนต่างแหงนหน้าหัวเราะร่า
“จะรังแกกันเกินไปแล้ว! รังแกกันเกินไปแล้ว!” เธอเอ่ยอย่างโมโหปึงปัง กวาดมองพวกเขาพลางกล่าวเตือน “พวกจะ พวกเจ้าอย่าให้มันเกินไปนัก หากทำข้าโกรธจริงๆ ขะ ข้าจะ…”
“เจ้าจะอย่างไร?” มีนักเรียนเอ่ยถามพลางหัวเราะเยาะ
ในแววตาเธอฉายประกาย พลันยิ้มขึ้นมา “ข้าก็ซ้อมคนเป็น”
“ฮ่าๆๆ… ซ้อมคน? เจ้าเนี่ยนะ?”
“อืม ข้าซ้อมคนเป็นจริงๆ นะ” เธอกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“คนสำนักยาบอกคนสำนักพลังเร้นลับอย่างพวกเราว่าซ้อมคนเป็น? ฮ่าๆๆ พวกเจ้าคิดว่าคำพูดนี้น่าขันหรือไม่? เจ้าซ้อมคนเป็น? เจ้าก็ลองดูหน่อยสิ! ข้าอยากขอคำแนะนำเสียหน่อยว่าเจ้าซ้อมคนอย่างไร ฮ่าๆๆ…”
ทว่าเฟิ่งจิ่วส่ายหน้า ถอนใจบอกว่า “ไม่ได้หรอก! ภายในสำนักศึกษาไม่อนุญาตให้สู้กันไม่ใช่หรือ? แล้วข้าจะสู้กับพวกเจ้าได้เช่นไร! ประเดี๋ยวท่านอาจารย์มาเอาเรื่องข้าจะทำอย่างไร? พวกเจ้าปล่อยข้าไปดีกว่า! มิเช่นนั้นหากทำให้ข้าโกรธ ข้าจะซ้อมพวกเจ้าจริงๆ”
“จริงด้วยๆ! เจ้าก็สู้ให้ดูหน่อยสิ! ฮ่าๆๆ เจ้าหนู เจ้าไม่รู้ล่ะสิว่าที่นี่คือที่ไหน? ที่นี่คือสำนักพลังเร้นลับ บอกว่าจะสู้กับคนสำนักพลังเร้นลับเรา? เหอะ เจ้าใจกล้าไม่น้อยเลย!”
“ใช่ ข้าอยู่สำนักพลังเร้นลับมาหลายปีเพียงนี้ ยังไม่เคยเจอเรื่องน่าสนุกเช่นนี้เลย นักเรียนสำนักยาบอกว่าจะสู้ในสำนักพลังเร้นลับเรา? ฮ่าๆๆ ข้าอยากรู้จริงๆ
