ค่อยมาหาข้า อย่าเอะอะก็ลงไม้ลงมือ หากสู้กับอาจารย์ คนที่ลำบากมีแค่ตัวเจ้าเอง”
ได้ยินแล้ว กวนสีหลิ่นมองเขาแวบหนึ่งแล้วขานรับ และถึงจะรับใบลงชื่อนั้นมา ใช้แขนข้างที่ไม่ได้บาดเจ็บเขียนกรอกลงไป
“ท่านรองเจ้าสำนัก เรียบร้อยแล้วขอรับ” ไม่นานนักเขาก็ยื่นใบข้อมูลส่งให้
ชายชรารับมาเหลือบมองโดยไม่ตั้งใจ เมื่อเห็นว่าเขามาจากแคว้นระดับเก้าก็อึ้งไปทันที มองยังอีกฝ่ายด้วยสีหน้าแปลกๆ “เจ้ามาจากแคว้นระดับเก้าหรือ?”
“ขอรับ”
เห็นเขาขานรับอย่างตรงไปตรงมา รองเจ้าสำนักไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี อย่างไรก็นึกไม่ถึงว่าเด็กหนุ่มที่ฝีมือไม่เลวเช่นนี้จะมาจากแคว้นระดับเก้า ล้วนบอกกันว่าแคว้นระดับเก้าไม่มีทางมีคนโดดเด่นอะไรไม่ใช่หรือ?
……………………
ตอนที่ 646 แค่เจ้าคนเดียว
สุดท้าย รองเจ้าสำนักเพียงมองกวนสีหลิ่นพยักหน้า พูดให้กำลังใจว่า “อยู่ในสำนักศึกษาต้องตั้งใจเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ หากเจ้าแสดงฝีมือเหนือกว่าคนมากมายเพียงนั้นได้ ก็พิสูจน์ได้ว่าเจ้าโดดเด่น”
สิ้นเสียง เขายังบอกอีกว่า “เดี๋ยวเจ้าไปรายงานตัวที่สำนักพลังเร้นลับ ไปหาอาจารย์เหอก็ได้ ให้เขาจัดการให้เจ้าเสียหน่อย นอกจากนั้นหากน้องชายเจ้าเฟิ่งจิ่วมาหา เจ้าอย่าลืมมาแจ้งข้าด้วย”
“ขอรับ” กวนสีหลิ่นขานรับ เห็นว่าพันแผลเรียบร้อยแล้วจึงคารวะและถอยออกไป จากนั้นมุ่งหน้าไปรายงานตัวที่สำนักพลังเร้นลับ
เช้าตรู่วันต่อมา เฟิ่งจิ่วเก็บข้าวของเรียบร้อยตั้งแต่เช้า แวะกินอะไรนิดห
