ชาย?
รองเจ้าสำนักมองคิ้วตาเขาซ้ำแล้วซ้ำอีก เห็นเขาคิ้วหนาตาโต หน้าตาหล่อเหลาทว่าไม่งดงาม ร่างสูงกำยำ ไม่มีส่วนที่คล้ายคลึงกับหนุ่มน้อยชุดแดงผู้งดงามและมีกลิ่นอายสูงศักดิ์แผ่ไปทั่วร่างเลยสักนิด จึงถามอีกแบบว่า “พวกเจ้าสองคนหน้าตาไม่คล้ายกันเลย? หรือว่ามีพ่อเดียวกันแต่คนละแม่?”
อาจารย์เหอกับนักเรียนด้านหลังได้ยินรองเจ้าสำนักซุบซิบเรื่องคนในครอบครัว ก็ต่างตาค้างไปโดยฉับพลัน นี่มันเรื่องอะไรกัน? ครอบครัวเดียวกันแต่คนละแม่แล้วเกี่ยวอะไรกับเขา?
หลังจากกวนสีหลิ่นได้ยินคำพูดรองเจ้าสำนักก็เผยสีหน้าแปลกๆ มองรองเจ้าสำนักและพูดว่า “พ่อเขาเป็นพ่อบุญธรรมข้า”
“อ้อ! ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง”
รองเจ้าสำนักพลันแจ่มแจ้ง เขาก็คิดอยู่ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่เหมือนเฟิ่งจิ่วเลยสักนิด ที่แท้ก็ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน เช่นนี้ไม่น่าแปลกใจ ขณะมองเด็กหนุ่มคนนี้ จิตใจเขาสั่นไหวเล็กน้อย ถามว่า “เช่นนั้นเจ้าชื่ออะไร?”
“กวนสีหลิ่น”
“ฮ่าๆๆ ตระกูลเดียวกับข้าเลย!” เขาแหงนหน้าหัวเราะร่า ตบๆ ไหล่แกร่งแข็งแรง “ข้าแซ่กวนเช่นกัน ดูท่าหากไม่ใช่คนบ้านเดียวกันก็ไม่เข้าประตูเดียวกัน มาๆๆ พวกเรามาคุยกันข้างๆ นี้หน่อยเถอะ”
“ไม่แล้ว ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก” กวนสีหลิ่นกล่าวอย่างเย็นชา สาวก้าวจะออกไป
“เดี๋ยวๆๆๆ” รองเจ้าสำนักขวางเขาไว้อีกครั้ง ก่อนจะทอดถอนใจ “อารมณ์โกรธเจ้ามีบางส่วนคล้ายกับเฟิ่งจิ่ว หรือไม่พอใจเรื่องที่ข้าลงโทษอาจารย์หวัง?
