กรบก็เอ่อล้นตามมา น้ำเสียงดุจสายฟ้าผลักกวนสีหลิ่นตรงหน้าถอยออกไปไกลหลายเมตรเสียดื้อๆ เลือดลมในร่างพลุ่งพล่านขึ้นมาเพราะเสียงตะโกนเคร่งขรึมที่แฝงด้วยแรงกดดันบรรพชนนักรบ ข้างในอกยังปั่นป่วนจนเลือดพุ่งขึ้นมาตรงลำคอและไหลออกจากมุมปาก
เห็นภาพเช่นนี้ สีหน้านักเรียนคนอื่นๆ ที่เดิมคิดจะเข้าไปก็เปลี่ยนไป ฝีเท้าที่เคยจะก้าวชะงักลงทันที สีหน้าพวกเขาดูไม่ได้อยู่บ้าง
ในหมู่พวกเขาส่วนมากเป็นปรมาจารย์นักรบ ไหนเลยจะทนต่อเสียงตะโกนเกรี้ยวกราดดุจสายฟ้าของอาจารย์ระดับบรรพชนนักรบได้? แต่อาจารย์คนนี้จะทำกันเกินไปแล้ว ใช้แรงกดดันโจมตีคนอื่นได้อย่างไร? หนำซ้ำยังเป็นนักเรียนที่เข้ามาลงชื่อประเมิน ด้วยกำลังพวกเขาย่อมต้านทานเสียงตะโกนที่มีแรงกดดันจากเขาได้ไม่ไหวแน่นอน
ชายอายุน้อยสองสามคนใช้สายตามองชายหนุ่มชุดดำผู้มีร่างกำยำคนนั้น ดูท่าทางเขาจะอายุประมาณพวกเขา แต่กลับทำให้พวกเขารู้สึกคาดไม่ถึง
เสียงตะคอกด้วยความโกรธที่มีแรงกดดันจากอาจารย์คนนั้นล้วนพุ่งไปหาเขา พวกเขาอยู่ตรงนี้ยังฟังเสียจนแก้วหูสะเทือน เลือดลมในร่างปั่นป่วน แต่ชายหนุ่มชุดดำคนนั้นกลับต้านรับไว้ได้ ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าจะไม่ล้มลงไป
กวนสีหลิ่นยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดตรงมุมปาก สายตาคร่ำเคร่งจ้องอาจารย์คนนั้น เนิ่นนานถึงจะบอกว่า “ได้ยินว่าหมอกดาราเป็นสำนักศึกษาที่มีชื่อเสียงที่สุดในแคว้นเหินเวหา กลับไม่เคยคิดว่าอาจารย์ที่นี่จะมีธาตุแท้เช่นนี้ ช่างทำให้ค
