ตอนที่ 595 เหมือนกันทุกประการ
“เปิด” ผู้เฒ่าให้สัญญาณ
หลังจากหลินป๋อเหิงเปิดตราประทับ ทุกคนก็เห็นขวดที่จัดวางไว้ในกล่องชั้นบนห้าสิบขวด ขวดนั้นประณีตอย่างยิ่ง เหมือนว่าทุกขวดทำขึ้นอย่างบรรจง
ผู้เฒ่าเข้าไปหยิบขึ้นมาดูขวดหนึ่ง ดวงตาเฉียบคมเห็นว่าตรงใต้ขวดสลักลวดลายพิเศษไว้ จึงตกใจไปนิดอย่างอดไม่ได้ กวักมือบอกว่า “เจ้ารอง มาดูลวดลายบนขวดนี้สิ คุ้นตาอยู่บ้างใช่หรือไม่?”
ได้ยินดังนี้ หลินเหล่าคนรองก็เดินเข้ามารับไปดู นอกจากเห็นว่าขวดใบนี้งดงามยิ่ง ยังค่อนข้างคุ้นตากับลวดลายตรงใต้ขวด จึงขมวดคิ้วครุ่นคิดทันใด “คล้ายจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อน”
ขณะเขากล่าว ความคิดพลันแวบผ่านในหัว ตบฉาดเข้าที่ต้นขา “จริงด้วย!” เขารีบหยิบกระดาษภาพแผ่นหนึ่งออกมา บนนั้นวาดรูปขวดใบหนึ่งที่งามประณีตไว้ รวมถึงลวดลายที่ประทับไว้ข้างใต้ขวด
สองอย่างเทียบกัน เห็นเช่นนี้สองพ่อลูกก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว ในดวงตาต่างฉายแววเหลือเชื่อ
คนอื่นข้างๆ เห็นพวกเขาเป็นเช่นนี้ ในใจนึกสงสัยจึงเอ่ยถาม “คุ้นตาอะไร? พวกท่านเคยเห็นขวดใบนี้หรือ?”
ทว่าสองพ่อลูกไม่ได้พูดอะไร แล้วหยิบขึ้นมาตรวจดูอีกสองสามขวด ล้วนเห็นว่าด้านล่างขวดมีลวดลายที่เหมือนๆ กัน จึงนิ่งอึ้งไปโดยฉับพลัน เอ่ยอย่างเหลือเชื่อว่า “นะ นี่คงไม่ได้ฝันไปกระมัง?”
“พี่ใหญ่ ยากล่องนี้ราชวงศ์เฟิ่งหวงเป็นคนส่งมาจริงๆ หรือ?” หลินเหล่าคนรองเก็บความตกตะลึงในใจไว้ และอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม
“ใช่ส
