ล้ว ช่วงนี้เขายังอยากบรรลุขั้นอีกเพื่อไปให้ถึงระดับนักรบทรงเกียรติ ด้วยเหตุนี้จึงได้แต่ให้ข้ากับท่านปู่เกิ่งมาส่งสินสอดแทน”
พูดถึงตรงนี้ เธอยิ้มเล็กน้อย ประสานมือบอกว่า “หากมีตรงไหนที่ทำได้ไม่ดี หวังว่าท่านปู่หลินกับท่านทั้งหลายจะไม่ถือสา”
“ฮ่าๆๆๆ ไม่หรอก”
หลินป๋อเหิงหัวเราะเสียงดัง ในใจกลับประหลาดใจ จึงถามว่า “ซานหยวนเพิ่งกลับไปไม่นานก็บรรลุระดับจักรพรรดินักรบแล้ว? ทำไมถึงรวดเร็วเพียงนี้ บรรลุระดับนักรบทรงเกียรติภายในเวลาสั้นๆ? อาจจะทำไม่ได้กระมัง?”
เฟิ่งจิ่วได้ยินเช่นนี้ก็เอ่ยอย่างยิ้มแย้ม “ข้ายังบอกว่าให้เขาทำเท่าที่ได้ก็พอ บรรลุขั้นได้หรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แค่พยายามถึงที่สุดก็เพียงพอแล้ว”
“ใช่! พยายามถึงที่สุดก็พอ เขาแค่สนใจสายตาคนอื่นเกินไป” เขาส่ายหน้าด้วยรอยยิ้ม แล้วมองไปทางผู้เฒ่าเกิ่ง “ครั้งนี้รบกวนสหายเกิ่งจริงๆ การเดินทางครั้งนี้พวกเจ้าเหน็ดเหนื่อยแล้ว ต้องพักผ่อนในจวนสักสองวันล่ะ”
“ไม่ลำบากเลย ได้มาส่งสินสอดแทนซานหยวนถึงจวนอันสูงศักดิ์ก็เป็นเกียรติแก่ข้าเช่นกัน”
ผู้เฒ่าเกิ่งพูดยิ้มๆ ตอนนี้พวกเขาคุยกันไปสักพัก จนกระทั่งองครักษ์ด้านนอกเข้ามารายงานว่าสินสอดร้อยกล่องถูกขนเข้ามาหมดแล้ว ถึงจะหยิบรายการสินสอดออกมา พร้อมเดินเข้าไปมอบให้ด้วยสองมือ
“ท่านผู้นำตระกูลหลิน นี่คือรายการสินสอด ขอเชิญทุกท่านตามข้าออกไปตรวจนับและส่งมอบสินสอดขอรับ”
“ดี เช่นนั้นพวกเราก็ไปด้วยกันเลย” หล
