ามใจ รวมถึงของที่นางนำกลับมาให้เขาด้วย ทว่านึกถึงที่นางออกไปโดยไม่บอกเขา ในใจก็นึกโกรธ ด้วยเหตุนี้จึงไม่สนใจ ดูแลตัวเองดื่มเหล้าไป
“ท่านอา ท่านไม่โกรธแล้วกระมัง?”
เธอโน้มตัวลงข้างๆ เขา เอียงหน้ามองเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มอิ่มเอม เห็นใบหล่อเหลาที่ปกปิดไว้ด้วยเครายาวยังคงถมึงทึง จึงพูดอธิบาย “ข้าออกไปทำธุระ ดูสิ กลับมายังนำของมาให้ท่านโดยเฉพาะเลย!”
ระหว่างพูดเธอก็วางของในมือลงตรงหน้าเขา
………………………………………………….
ตอนที่ 516 บรรเทาไอเย็นจากเจ้าตำหนักยมราช
เฟิ่งจิ่วนั่งลงข้างๆ มือหนึ่งเท้าคางมองเขา เอ่ยด้วยรอยยิ้มเริงร่า “ได้ยินฮุยหลางบอกว่าในบรรดาขนมอบ ท่านชอบกินขนมมันฮ่อ[1] ตอนเพิ่งกลับมาเห็นร้านขนมอบจึงซื้อกลับมาให้ท่านนิดหน่อย ลองกินซิว่ารสชาติเป็นอย่างไร”
ได้ยินคำพูดนี้ สุดท้ายเขาก็อดไม่ได้หันมองนาง หัวใจลิงโลดขึ้นมาอย่างน่าผิดหวัง ความเบิกบานที่เต้นเร่าอยู่รางๆ ทำให้ไอหนาวเย็นบนร่างพลันจางหาย ฮุยหลางกับอิ่งอีข้างๆ เห็นแล้วพูดไม่ออก
รู้อยู่แล้วว่าภูตหมอช่วยบรรเทาไอเย็นทั่วร่างนายท่าน ขอเพียงมีนางอยู่ฤดูหนาวก็เปลี่ยนเป็นใบไม้ผลิได้
เห็นท่าทีเปลี่ยนไป ทำให้พวกเขาประหลาดใจยิ่งนัก แต่ลองคิดๆ ดูแล้วก็ปกติ ใครใช้ให้นายท่านหลงภูตหมอเสียจนจิตใจเคลิบเคลิ้มเล่า? เฮ้อ! ตกลงไปในกับดักรักที่ภูตหมอถักทอขึ้นโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว โดนพันรัดไว้อย่างยินยอมพร้อมใจ
“ฮึ! อย่าคิดจะถือขนมมันฮ่อไม่กี่ชิ้นมาจัดการข้า
