นใจ ก้มหน้าก้มตากินอาหาร คิดว่ารีบๆ กินให้เสร็จแล้วกลับห้องไปพักผ่อนเสียหน่อยดีกว่า สายตาเขาเร่าร้อนลุกวาวเช่นนี้เธอรับไม่ไหวหรอก!
ทันทีที่ทานอาหารเสร็จ เธอรีบร้อนเอ่ยว่า “วันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน ท่านอาพักผ่อนเร็วหน่อยแล้วกัน! ข้าจะกลับห้องก่อน พรุ่งนี้เจอกัน!” สิ้นเสียงก็ขึ้นไปห้องปีกชั้นสองทันทีโดยไม่รอให้เขาพูดอะไร
เห็นร่างผู้หญิงคนนั้นที่คล้ายหนีไป หลิงโม่หานแค่นเสียงเย็น ทว่าไม่เอ่ยอะไร แต่ถือขนมมันฮ่อถุงนั้นที่นางนำกลับมาขึ้นไปชั้นสอง
ครั้นเห็นพวกเขาขึ้นไปกันหมดแล้ว พวกแขกชั้นล่างถึงจะพูดคุยกัน
“สายตาที่หนุ่มนั่นมองเด็กหนุ่มคนนั้นแปลกจริงๆ”
“อืม นั่นคือสายตาที่มองผู้หญิง”
“แต่หนุ่มน้อยคนนั้นก็หน้าตาดีจริงๆ”
“ดูท่าทางความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองจะไม่ธรรมดาเลย พวกเจ้าคิดว่าเป็นพวกตัดแขนเสื้อหรือไม่?”
อิ่งอีที่เฝ้าตรงประตูห้องปีกชั้นสองได้ยินคำพูดด้านล่าง มุมปากก็กระตุก แหงนมองฟ้าอย่างหมดคำพูด
รุ่งเช้าวันต่อมา เมื่อหัวหน้าเคอคนนั้นนำของขวัญมาเยี่ยมถึงโรงเตี๊ยมด้วยตนเอง กลับแจ้งว่าคนที่เขามาหาออกไปแต่เช้าตรู่แล้ว
ส่วนพวกเฟิ่งจิ่ว เวลานี้มายังหน้าประตูใหญ่ของสมาคมนักปรุงยา…
………………………………………………….
[1] ขนมมันฮ่อ หรือคุกกี้เหอเถา ส่วนประกอบหลักคือวอลนัทกับพุทราจีน เป็นของกินเล่นที่ทำในแถบเหนือและใต้ของจีน แต่ละที่รสชาติจะแตกต่างกันไป
