ีป้ายประจำตลาดมืด จึงออกปากช่วยขอป้ายขั้นหนึ่งมาให้ บอกว่าสิทธิพิเศษใดๆ จะยิ่งมากขึ้น การปรนนิบัติก็ยิ่งดี
แต่เธอไม่ได้สนใจเท่าไหร่ ถึงอย่างไรก็เป็นแค่ป้ายคำสั่งอันหนึ่ง จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ไม่นึกว่ามาถึงที่นี่จะเจอเรื่องเช่นนี้ เดิมทีเธอคิดว่ายกเรื่องการตรวจสอบให้ผู้ดูแลตลาดมืดไปก็เพียงพอแล้ว ไม่อยากรบกวนหัวหน้าตลาดมืด แต่ไม่คิดว่าจะมีคนใช้อุบายกับป้ายประจำตลาดมืดของเธอ
เหอะๆ กล้าฉวยของไปจากมือเธอ? น่าสนใจจริงๆ!
สีหน้าผู้ดูแลหวงซีดเผือด ถูกอยู่ที่เขาเป็นผู้ดูแลตลาดมืด ปกติเรื่องเล็กใหญ่ภายในเขาก็จัดการได้ไม่เลว แต่แท้จริงผู้จัดการดูแลตลาดมืดแห่งนี้คือหัวหน้าที่อยู่เหนือกว่าเขาต่างหาก!
หากให้อีกฝ่ายรู้เรื่องนี้ ไม่กล้าจินตนาการจริงๆ ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร…
และตอนนี้ เด็กหนุ่มตรงหน้าเปิดเผยตัวตนผู้ถือครองป้ายขั้นหนึ่ง แม้ตนเป็นผู้ดูแลตลาดมืดก็เกรงว่าคงมีคุณสมบัติไม่พอจะรับรองเขา คิดถึงตรงนี้ผู้ดูแลหวงก็กลืนน้ำลาย เอ่ยเสียงสั่นว่า “คะ คุณชายเชิญนั่งรอสักครู่ ขะ ข้าจะรีบสั่งคนไปเชิญหัวหน้ามา”
หัวหน้าตลาดมืดปกติจะไม่ลงมือจัดการธุระเอง เพราะเวลาส่วนใหญ่พวกเขามักฝึกบำเพ็ญ เว้นแต่จะมีเรื่องอะไรร้ายแรงจนผู้ดูแลไม่อาจจัดการได้จริงๆ พวกเขาถึงออกหน้า ทว่าเรื่องตอนนี้มีแต่ต้องให้หัวหน้าจัดการแล้ว
เขาไม่กล้าสั่งคนไปเชิญ แต่ไปเชิญหัวหน้าด้วยตัวเอง เขาลนลานมาถึงเขตเรือนเดี่ยวที่หัวหน้าฝึกบำเพ็ญ
