ตอนที่ 465 ความกังวลของเจ้าตำหนักยมราช
“นายท่านหลับไปแล้ว มีเรื่องอะไรพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน” เหลิ่งซวงพูดพลางให้เหลิ่งหวากลับไปพักผ่อนก่อน
ฮุยหลางได้ยินแล้วนึกถึงเมื่อเย็นวันนี้ที่ตัวเองโดนผู้หญิงพวกนั้นเอารัดเอาเปรียบ จึงโกรธเคืองขึ้นมาบ้างทันใด “นายท่านเจ้าหลับได้ แต่นายท่านข้าหลับไม่ลง!” ตั้งแต่นายท่านกลับมาก็นั่งอยู่ตลอดจนตอนนี้ ทั่วร่างมีกลิ่นอายชั่วร้ายพวยพุ่ง เขาเห็นแล้วยังไม่กล้าเข้าใกล้
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น คืนนี้เขาไม่ต้องคิดจะนอนหลับเลย เดาว่าความโกรธในอกก็ไม่สงบลงเช่นกัน
“นอนไม่หลับแล้วเกี่ยวอะไรกับนายท่านข้า? ข้าขอเตือนเจ้าไว้ นายท่านข้าอารมณ์ไม่ดี เจ้าอย่าได้ไปรบกวนนาง” เหลิ่งซวงทิ้งคำพูดไว้อย่างเย็นชา ยื่นถาดให้สาวใช้ที่ผ่านมาข้างๆ ส่วนตัวเองกลับไปเฝ้าในเรือน
ฮุยหลางที่เดิมทียังมีไฟโกรธสุมอกได้ยินก็แปลกใจทันที ภูตหมออารมณ์ไม่ดี? ทำไมถึงอารมณ์ไม่ดี? นางอารมณ์ไม่ดีได้ด้วยรึ? หรือจะสำนึกเสียใจที่พานายท่านไปหอนางโลม?
เมื่อความคิดเช่นนี้ผุดขึ้นมา แล้วนึกถึงว่าเขามักจะคิดมากเกิน จึงตามหลังเหลิ่งซวงไปเพื่อเลี่ยงไม่ให้ตนเองฟุ้งซ่าน พลางถามว่า “ทำไมนางอารมณ์ไม่ดี ใครทำให้นางโกรธ?”
เหลิ่งซวงไม่สนใจ แต่เห็นว่าจะเข้าใกล้เขตเรือนแล้ว กลัวว่าหากเขารบเร้าถามเช่นนี้จะรบกวนการพักผ่อนของนายท่าน จึงหยุดฝีเท้าลงหันกลับมาจ้องมองเขาอย่างเย็นชา
“ตั้งแต่กลับมาก็อารมณ์ไม่ดีแล้ว เหลิ่งหวาบอกว่าคื
