ตอนที่ 449 ชอบนางตรงไหน?
“ข้าได้ยินพวกเขาบอกว่าเขาไปที่เรือนพ่อบุญธรรม สองคนเหมือนจะคุยกันจนถึงตอนนี้” พบหน้ากันครั้งแรก มีเรื่องให้คุยมากมายเพียงนั้นเชียว?
ขณะกำลังพูดก็เห็นร่างชุดคลุมดำเอามือไพล่หลังเดินมาทางนี้ กวนสีหลิ่นเห็นก็พูดให้สัญญาณ “มาแล้ว”
“พี่ชาย เช่นนั้นข้าขอหลบหน้าไปอยู่กับท่านแล้วกัน!”
ได้ยินเช่นนี้ กวนสีหลิ่นจึงมองนางแวบหนึ่ง บอกว่า “เจ้าอย่าไปดีกว่า เขามาหาเจ้าตั้งไกล เจ้าเลี่ยงไม่ได้หรอก” พูดจบก็ลุกขึ้นมาฉีกยิ้มกว้าง “เสี่ยวจิ่ว ข้าจะกลับไปก่อน มีเรื่องอะไรค่อยส่งคนไปตามข้าแล้วกัน”
สิ้นเสียง ไม่รอให้นางพูดอะไรก็เร่งฝีเท้าเดินออกจากห้อง เมื่อผ่านข้างกายเจ้าตำหนักยมราชคนนั้นก็ประสานมือคารวะ แล้วเดินไปข้างนอก
เห็นเป็นเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วก็แอบถอนใจ ทำได้เพียงลุกขึ้นเดินออกมายืนตรงประตูห้องพลางมองเจ้าตำหนักในลานบ้าน ถามว่า “ท่านจะพักอยู่ที่นี่นานแค่ไหน ข้าจะให้คนไปจัดแจงเรือนให้”
“เรือนเจ้านี้ดียิ่งนัก”
เจ้าตำหนักเอ่ยด้วยเสียงเนิบๆ นั่งลงข้างโต๊ะในลานบ้าน “ช่วงนี้ข้าไม่มีธุระอะไร จะพักอยู่ที่นี่ต่ออีกสักพัก เจ้าซึ่งเป็นถึงเจ้าบ้านต้องรู้ไว้ว่าจะละเลยแขกไม่ได้ หนำซ้ำบิดาเจ้ายังบอกให้เจ้าหาเวลาไปเดินเล่นในเมืองเป็นเพื่อนข้า ชมทิวทัศน์เมืองอวิ๋นเยวี่ยและธรรมเนียมพื้นเมืองของที่นี่เสียหน่อย”
“ข้ายุ่งมาก ไม่มีเวลาว่างไปเดินเล่นกับท่าน หากท่านสนใจข้าหาสักสองสามคนไปเป็นเพื่อนให
