ายพวกข้า ถือเป็นโชควาสนาที่ต้องสั่งสมหลายชาติ!”
“เหอะๆ…”
เธอหัวเราะเบาๆ เหลือบมองพวกเขาทั้งสอง “โชควาสนา? งั้นพวกท่านยกให้ผู้อื่นเสียเถอะ! ข้าไม่สนใจโชควาสนาเช่นนี้” จากนั้นมองยังผู้นำทหารที่ถอยไปข้างๆ เลิกคิ้วขึ้นเอ่ยเสียงใส “พวกเจ้ายังไม่ไสหัวไปอีก? อยากให้พวกเราลงมือจริงรึ?”
อาจเพราะเห็นชายชราสองคนนั้นมา ผู้นำทหารคนนั้นจึงมีความกล้าขึ้นมาบ้าง เชิดหน้าชายตามองพลางเอ่ยอย่างหยิ่งผยอง “คุณหนูใหญ่เฟิ่ง นี่ท่านยัง…”
ผู้คนเห็นเพียงว่าร่างสีแดงนั้นโฉบเข้ามาราวกับภูตผี คำพูดของผู้นำทหารคนนั้นก็ถูกหยุดไว้ทันที…
………………………………………………….
ตอนที่ 412 ฝีมือน่าสะพรึง!
มองไปอีกที เพียงเห็นมือคู่ขาวเนียนเพรียวบางบีบคอนายทหารไว้เช่นนั้น ดูเหมือนไม่ใช้แรงอะไร แต่ทำให้เขาหน้าซีดเผือด แม้แต่พูดยังพูดไม่ออก ความยโสโอหังที่เคยอยู่บนหน้ายามนี้หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงความตื่นตระหนกและหวาดกลัว!
บรรยากาศโดยรอบหนาวเย็นขึ้นมาเพราะการลงมือครั้งนี้ของเฟิ่งจิ่ว ไม่มีเสียงแม้แต่น้อย ทุกคนเบิกตามองสาวน้อยที่ลงมืออย่างกะทันหันด้วยความอึ้งตะลึง
เพียงเห็นว่ากลิ่นอายเย็นเยือกบนร่างนางตอนนี้รุนแรงยิ่ง มาพร้อมกับไอสังหารที่ไม่ด้อยไปกว่าใคร ใบหน้างามเลิศยามนี้อมยิ้มเล็กน้อย ทว่ารอยยิ้มกลับไปไม่ถึงดวงตา มองอย่างไรก็ชวนให้รู้สึกถึงกลิ่นอายอันตรายรวมถึงไอสังหารที่เอ่อล้นบนร่างนาง
นี่หรือคือเฟิ่งชิงเกอที่ก่อนหน้านี้แม้แต
