พี่ไป๋ลู่น่ะสิ”
เฝ่ยชิงรั่วเล่าให้เฝ่ยเฉิงฟัง พูดทุกอย่างเหมือนกับที่พูดกับเฝ่าอวี้ไม่มีผิด พอพูดจบ ในดวงตาก็มีร่องรอยตำหนิตัวเองวายผ่าน น้ำเสียงก็พลันเศร้าสลด “ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน ที่พี่ไป๋ลู่ไม่ยอมกลับมา ต้องเป็นเพราะเธอโกรธที่ฉันยังอยู่ตระกูลเฝ่ยแน่ ๆ ถ้าฉันรู้ก่อนก็คงออกไปก่อนแล้ว และหากยอมรับเธอให้กลับมา เธอก็คงไม่ขาดแคลนเงินจนคิดจะดูดวงออนไลน์ ตอนนี้เธอต้องเจอโทษจำคุก ทั้งหมดนี้เป็นเพราะฉัน…”
“ไม่ยอมกลับก็ไม่ต้องกลับมา! ผมรู้แต่แรกแล้วว่าเธอมีเจตนาไม่ดี ยังไงผมก็อยากจะไล่เธอไปอยู่แล้ว!” เป็นครั้งแรกที่เฝ่ยเฉิงได้ยินเรื่องนี้ เขาจึงโกรธจนตัวแทบระเบิด “ไลฟ์สดดูดวงบ้าอะไร คิดว่าตัวเองเก่งมากนักเหรอ? ถูกรายงานก็สมควรแล้ว! บัญชีเธอชื่ออะไร? ผมก็อยากจะรายงานเธอด้วย!”
เฝ่ยชิงรั่วไม่จำเป็นต้องบอกเขา เพราะหน้าแนะนำแรกของโต้วโซ่วคือวิดีโอของเฝ่ยไป๋ลู่
“นี่เธอยังมีหน้าไลฟ์สดอีกเหรอ? มาดูกันซิว่าผมจะรายงานบัญชีของเธอจนถูกบล็อกได้หรือเปล่า!” เฝ่ยเฉิงกดเปิดการถ่ายทอดสด กำลังจะโพสต์บางอย่าง แต่เมื่อมองดูดี ๆ เขาก็ตกตะลึงในทันที “ไม่ใช่สิ นี่มันบ้าอะไรเนี่ย? ผมเข้าห้องถ่ายทอดสดผิดเหรอ?”
ห้องไลฟ์สดของเฝ่ยไป๋ลู่ถูกบล็อกไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
ทำไมถึงสามารถกลับมาไลฟ์สดได้เร็วขนาดนี้ล่ะ?
สีหน้าของเฝ่ยชิงรั่วชะงักไปชั่วขณะ เธอวางสายจากจากเฝ่ยอวี้ แล้วกดเปิดดูห้องถ่ายทอดสดของไป๋ลู่
มีภาพหญิงสาวสวมห
