กันหรอกกระมัง?
นึกถึงตรงนี้ เขาลูบๆ คาง ดูเหมือนคนที่บอกว่านายท่านชอบผู้ชายด้วยกันก็มีแค่เขากับฮุยหลางสองคน…
ขณะกำลังคิดอยู่ก็เห็นฮุยหลางเก็บเอกสารและภาพเหมือนที่โดนน้ำชาสาดจนเปียก ก่อนเร่งฝีเท้าเดินออกไป
“ข้าจะไปรายงานเบาะแสภูตหมอให้นายท่าน” ฮุยหลางฉีกยิ้ม ยกภาพเหมือนในมือขึ้นมา ยิ้มอย่างมีเจตนาร้าย “และถือโอกาสบอกเรื่องภาพเหมือนนี้กับนายท่านด้วยเลย” กล่าวจบก็ปรี่ออกไปนอกเรือนทันที
“เจ้าหมาป่าตาขาวนี่!”
อิ่งอีสบถเสียงเบาอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วรีบเร่งลุกขึ้นไล่ตามไป
ภายในห้อง เจ้าตำหนักยมราชที่นั่งจัดการธุระต่างๆ อยู่หน้าโต๊ะหนังสือสวมชุดคลุมสีดำลายมังกรดำ หลังจากยุ่งวุ่นอยู่พักหนึ่งก็วางพู่กันที่ใช้ตรวจงานลง ยกน้ำชาด้านข้างขึ้นมาจิบ
“นายท่าน!”
“เข้ามา”
ฮุยหลางที่อยู่นอกห้องได้ยินเสียงดังมาจากด้านใน จึงค่อยผลักประตูห้องเดินเข้าไป ฉีกยิ้มเร่งฝีเท้ามายังหน้าโต๊ะหนังสือพลางพูดด้วยความดีอกดีใจว่า “นายท่าน มีข่าวของภูตหมอมาแล้วขอรับ” ระหว่างพูดเขาก็ยื่นเอกสารไปข้างหน้าพร้อมกับภาพเหมือนที่เปียกน้ำชา
เมื่อเห็นนายท่านขมวดคิ้วจ้องภาพเหมือนนั้น ฮุยหลางก็กล่าวอย่างไร้จิตสำนึกยิ่ง “อิ่งอีดื่มชาไม่ค่อยระวัง จึงสำลักน้ำชารดลงบนภาพเหมือนขอรับ”
อิ่งอีที่รีบร้อนเข้ามาได้ยินคำพูดนี้พอดี เขามองฮุยหลางตาเขียวปัด ก่อนจะคุกเข่าลงข้างเดียวรับความผิด “เป็นความผิดข้าน้อยทั้งหมด ขอนายท่านโปรดลงโทษด้วย”
เจ้าตำ
