็กหนุ่มในชุดสีแดงแพรวพราวผู้นั้น พอเห็นหนุ่มน้อย ก็นึกถึงภูตหมออย่างอดไม่ได้ เพราะคล้ายกันยิ่งนัก แต่ว่า หนุ่มน้อยชุดแดงผู้นี้หน้าตาโดดเด่นเป็นที่สุด เขากลับไม่เคยเห็นรูปลักษณ์ภูตหมอ จึงไม่รู้ว่าคนตรงหน้านี้เป็นคนที่ตามหาหรือไม่
ท่านนี้คือเด็กหนุ่มที่สังหารภูตหมอ!
คำพูดนี้ หลายคนอยากตะโกนไป แต่ก็ไม่กล้าถึงเพียงนั้น
จนกระทั่ง บรรยากาศแปลกๆ นี้ถูกทำลายด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
“นายท่าน!”
เหลิ่งซวงในชุดสีดำเรียบๆ วิ่งมาจากด้านหลังกองทัพ แม้จะสวมชุดสีดำเรียบๆ แต่รูปร่างตอนนี้กลับไม่ถูกผูกรัดและปกปิด ที่ปรากฏอยู่คือรูปร่างสาวน้อยที่งดงามประณีต
ทว่าหัวหน้าเคอที่ได้ยินเสียงตะโกนเรียกของเหลิ่งซวงกลับผงะไป มองไปมารอบๆ “อยู่ไหน? ภูตหมออยู่ที่ไหนรึ?”
สิ้นสุดน้ำเสียง ก็เห็นสายลมโฉบผ่านไปจากข้างกายชั่วขณะ เหลิ่งซวงผู้นั้นมายังเบื้องหน้าหนุ่มน้อยชุดแดงตรงหน้านั้นอย่างรวดเร็ว
“นายท่าน ท่านเป็นอย่างไรบ้าง? ไม่เป็นอะไรใช่ไหมเจ้าคะ?” เหลิ่งซวงจับแขนนางไว้ พินิจมองจากบนลงล่าง เมื่อเห็นเสื้อผ้าบนตัวถูกฟันขาดเป็นรอยเล็กๆ แต่ละรอย ใบหน้างดงามเยือกเย็นก็เย็นเยียบขึ้นมาทันใด
“ใคร? ใครทำร้ายนายท่านจนกลายเป็นเช่นนี้เจ้าคะ?”
“ฮ่าๆๆ! ที่แท้น้องชายภูตหมอหน้าตาหล่อเหลาเช่นนี้เอง! นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นโฉมหน้าท่าน ช่างน่าตกตะลึงโดยแท้”
หลังหัวหน้าเคอเห็นเหลิ่งซวงออกหน้าไปชี้คน ก็หัวเราะลั่นเดินเข้าไป พลางไถ่ถามว่
