ุปที่ทำให้เข้าใจผิดว่านางเป็นเด็กหนุ่มมาตลอด ดังนั้นถึงได้ยอมรับนางจากก้นบึ้งหัวใจ!
ได้ยินคำพูดเขา เฟิ่งจิ่วก็ตื่นเต้นอยู่บ้าง เธอฉีกยิ้มกว้าง นำเสื้อผ้าวางไว้หัวเตียง ยื่นมือออกไปทั้งน้ำลายสอ บอกด้วยความปลาบปลื้มเล็กน้อย “งั้น ข้าถอดแล้วนะ?”
“ช่วยข้าเปลี่ยนเสื้อผ้าทำให้เจ้าตื่นเต้นได้เพียงนี้เชียวรึ? เจ้าตื่นเต้นอะไรกันแน่?” เขาถามติดตลกนิดหน่อย เพียงรู้สึกว่าความคิดนางช่างแปลกประหลาดมากเสียจริง
“แหะๆ ข้าเคยบอกแล้วไม่ใช่รึ? ว่าข้าชื่นชอบหนุ่มรูปงามเป็นที่สุด โดยเฉพาะคนอย่างนายท่านเหยียน ยากนักที่จะมีโอกาสช่วยนายท่านเหยียนเปลี่ยนเสื้อผ้า ข้าจะไม่ตื่นเต้นได้รึ?” เธอหรี่สองตาลงยิ้ม สองมือแก้เสื้อท่อนบน เสื้อคลุมเปิดออกครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นกล้ามเนื้อทรงเสน่ห์สีแทน เธอมองเสียจนน้ำลายไหล
บ้าจริง! เรือนร่างนี้ยังทำให้คนมีชีวิตได้อยู่อีกรึ?
หนุ่มรูปงามเสื้อคลุมเปิดครึ่งเอนกายอยู่บนเตียง กล้ามเนื้อสีแทนปรากฏปิดครึ่งเปิดครึ่งอยู่ตรงหน้าเธอ เพราะหน้ากากครึ่งหน้าที่สวมอยู่จึงเห็นใบหน้าไม่ชัด แต่ดวงตาลึกล้ำและลึกซึ้งคู่นั้นยังยั่วยวนใจราวปีศาจร้าย ริมฝีปากบางน่าเย้ายวนไม่รู้เพราะเรื่องอะไรถึงยกขึ้นเบาๆ ด้วยความสุขสมใจ มุมปากยกขึ้นมุมโค้งรางๆ เสน่ห์ความเป็นชายทั่วร่างทำให้เธอเห็นแล้วแทบจะพุ่งออกไปอย่างไม่อาจต้านทาน
ช่างเป็นร่างเปลือยเปล่าที่น่าดึงดูดเสียจริง! หากไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายพละกำลังแกร่งน
