รือนกระโดดขึ้นกำแพง เห็นทั้งสองคนในสวนกำลังนั่งเดินหมากกัน
“ฆ่าผู้ชายทิ้งซะ ผู้หญิงจับกลับไป!”
ชายชุดดำคนหัวหน้าสั่งการเสียงทุ้มเข้ม สิ้นสุดน้ำเสียง เงาร่างทั้งหลายจึงโผล่ออกมาจากมุมมืด เผยกระบี่ในมือ โจมตีไปหาทั้งสองคนในสวน
หลังจากได้ยินคำพูดชายชุดดำ กวนสีหลิ่นกับเฟิ่งจิ่วจึงลอบมองหน้ากันแวบหนึ่งอย่างไร้ร่องรอย ใต้ผ้าคลุมหน้า เธอเอ่ยเบาๆ ประโยคหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นมาด้วยความตื่นตกใจในทันที
“อ๊ะ! พี่สีหลิ่น!”
เธอร้องอุทาน หลบไปด้านหลังกวนสีหลิ่น
“น้องข้าอย่าได้กลัว ข้าจะปกป้องเจ้าเอง!”
“ฮ่า!”
กวนสีหลิ่นแผดเสียง สองหมัดโจมตีออกไปหาชายชุดดำสองนายที่โผเข้ามาพร้อมแรงกำลังทั้งหมด ได้ยินเพียงสองเสียงปังดังขึ้นตามด้วยเสียงกระดูกหักดังลอยมา ตัวชายชุดดำสองนายกระเด็นลอยออกไป หลังจากชนเข้ามุมกำแพงก็สิ้นใจโดยไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้อง
เห็นเขารับมือชายชุดดำสองนายได้ในหมัดเดียว มุมปากเฟิ่งจิ่วที่ผูกผ้าคลุมหน้าไว้ก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกขึ้น
บอกไว้ชัดๆ ว่าให้ออมแรงบ้าง เขากลับใช้กำลังไปเต็มร้อย ด้วยแรงหมัดเขาตอนนี้ หนึ่งหมัดที่ออกแรงเสียเต็มที่ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็รับไหวหรอกนะ
กวนสีหลิ่นตะโกนเสียงเข้ม คุ้มกันอยู่ด้านหน้าเฟิ่งจิ่วคอยต่อกรกับชายชุดดำ ทว่ายังไม่ลืมแผนการของทั้งสอง เมื่อเห็นชายชุดดำนายหนึ่งมือถือกระบี่คมโจมตีมา ก็ผลักเฟิ่งจิ่วไปข้างๆ ทิ้งตัวกระโจนแวบไปด้านหลังทั้งสองทันที สองพี่น้องโจมตีด้วยสองห
