ม่มีชุดที่พอใส่ได้เลย ส่วนเสื้อผ้าของชายผู้นั้นเธอใส่ไม่ลง ในสายตาเธอมันสกปรกเกินไปจริงๆ
พอคิดว่าที่แห่งนี้เป็นสถานที่แสวงหาความสำราญ ดังนั้นเธอจึงฉีกแขนเสื้ออีกข้างหนึ่งออก เผยให้เห็นแขนขาวราวรากบัวทั้งสองข้าง ก่อนจะจัดการกับกระโปรงอีกสักหน่อย ด้วยการเปลี่ยนมันเป็นชุดกระโปรงเกาะอก จากนั้นสายตาเธอไปหยุดอยู่ตรงผ้าโปร่งบางของม่านเตียง จึงเอื้อมมือไปดึงมาคลุมตัวไว้ แล้วกระโดดออกไปทางหน้าต่างด้านหลัง…
ครั้นลงถึงพื้นได้อย่างมั่นคง เธอมองสำรวจไปรอบๆ ก็เห็นว่ามีเพียงถนนด้านหน้าเท่านั้นที่เดินไปได้ จากนั้นจึงแฝงตัวปะปนไปกับเหล่าสตรีที่ยืนคุยสังสรรค์กันอยู่ด้านหน้า ขณะที่เธอเร่งฝีเท้าจากไป เสียงกรีดร้องก็พลันดังขึ้นมา
“กรี๊ด! มีคนถูกฆ่า!”
……………………………………………….….….
