งอกสวนบนกดทับเทมโพรอล ทำใหเกิดความปกติดานการ มองเห็น“พอคะ เราอยูที่ไหน” คิมโฮจุนได้ยินเสียงของคิมซึลกิแล้วรีบพูดวา “ประเทศ จน เราอยูประเทศจีน พวกเราพบศาสตราจารยเฉินชางแลว เขาจะผาตัดใหลูก อัตราการผาตัดสูงมาก ศาสตราจารย์เฉิน บอกวามีโอกาสสำเร็จแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ไมมีปัญหา!” คิมซึลกิขานรับวาอ )@อแล้วไมพูดอะไรอีก ไมนาน…ก็หลับ ไขคิมโฮจุนเห็นทาทางของคิมซึลกิแลวอดถอนหายใจไมได้ สำหรับการมาประเทศจีนครั้งนี้นับวาเต็มไปด้วย ความประหมาตอนนี้เอง ชายที่อยูเตียงขางๆ ทักทายคิมโฮจุนอยาง เป็นมิตร “สวัสดีครับ” คิมโฮจุนไมไดสนใจนัก ถึงอยางไรเขาก็อยากให้ลูกสาว นอนห้องสวนตัว ไมอยากให้ใครรบกวน “สวัสดีครับ” แตคิมโฮจุนตอบกลับอยางเป็นมิตรอีกฝ่ายอดพูดไมได “พวกคุณรูจักศาสตราจารย์เฉินไหมครับคิมโฮจุนพยักหนา “โทรมานัดลวงหน้าแลวครับ” อีกฝ่ายเป็นคนขาว ยิ้มพลางพูด “มินาละเพื่อให้ได้ห้อง สามคน เราพยายามไปไม่ใชน้อย” เลย’ “พยายามเหรอครับ” เคิมโฮจุนไมได้สนใจ ปาร์คยงจินยิ่งทวาพวกเขาก็คอย เข้าใจคำวาพยายามที่อีกฝ่ายบอก! หลังจากแอดมิท ก็ไดทำการตรวจทีเกี่ยวของตาม กระบวนการปกติอีกครัง ตอนเฉินชางเลิกงาน อูอรุยได้ไปหาเฉินชาง “วันนี้มีเรื่องอะไรไหม” อูฮุยได้เลาเรื่องราวคราวๆ “ไมมีเรื่องสำคัญอะไรครับ แตคนเกาหลีที่ชื่อคิมโฮจุนมาให้คุณผาตัดเนื้องอกสมองน้อยฉินชางขานรับวาครับอูฮุยรีบพูดวา แตผมดูสถานการณของคนไขแลว ผม คิดวาผมรับมือได ถาม
