รับบันทึกไป ตังใจอานหยางอี้ตั้งใจเขียนมาก มี ทั้งสวนที่อิงตามความเข้าใจของตน สวนทีรับถายทอดจากอีกฝ่าย แถมยังเขียนจุดที่กังขา ไวดวยในบันทึกเลมหนาจดข้อความไว้เต็มไปหมด กลาวได้วานี่คือสวนที่ผานการกลั่นกรองจากหยางอี้แล้ว หยางอี้ มอบให้เฉินชางอย่างไมอมพะนำเลยสักนิด เฉินชางพลิกอานไปเรื่อย” จากนั้นภก็ปิดบันทึก เขามอง หยางอี้ ก็ถามออกไปวา คุณอยากเป็นลูกศิษยของผมไหม เรียนในดานประสาท รังสีรวมรักษานะ” หลังจากเฉินชางถามออกไป ก็เอยตอทันที่ “ชางเถอะ จะพาคุณไปดูบางอยางกอนแลวกัน!” พูดจบ เฉินชางก็พาหยางอืออกจากโรงพยาบาล ฺขับรถ พาเขาไปที่สถานวิจัยยาใหมเฉินชาง ตลอดทางทั้งสองไมมีการพูดคุยเลย หยางอีไมรูวาควรจะตอบกลับอยางไรดี เขาอยากเป็นลูกศิษยของเฉินชาง หลังจากมาถึงเฉินชางพาหยางอีเขาไปในหองปฏิบัติการ.เมื่อเข้ามาแล้ว หยางอี้ได้เห็นสถานวิจัยที่ใหญ่โตก็ตะลึง ตาคางทันที่ สถานวิจัยที่ทันสมัย! มีนักวิจัยวิทยาศาสตรเดินขวักไขว สวนกันไปมาตอเนื่อง! เป็นระเบียบไมวุนวาย! ทุกคนลวนคอนขางยุง ฉินชางพาหยางอี้ไปที่ห้องทำงานห้องหนึ่งมือกลุมนักวิจัยเห็นเฉินชางมาแลวก็เอยทัก ผูอำนวยการเฉิน คุณมาแลว’ ฉินชางพยักหนา ครับ จำลองการเจาะหลอดเลือดแดงคาโรติดใน[2]ชวง c1 c2 c3 c4 c5[3] ทังหมดเลยครับหยางอี คุณมาเจาะสิครับ!” หลังจากหยางอี้ได้ยินคำพูดเฉินชางพลันมีสีหน้าตกใจ “เรื่องนี้…ศาสตราจารย์เฉิน…ผมนาจะทำไมไดครับ!”หลอดเลือดแดงสมองแบง
