หลังจากจูเฉียนมาถึงโรงพยาบาลอันดับสอง เขาก็เริ่มทำงานอย่างหนักตามแผนการปฏิรูปต้องยอมรับว่าจูเฉียนเป็นคนที่มีความคิดมากตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ได้ปฏิสัมพันธ์กัน ทุกคนก็ยอมรับในตัวผู้อำนวยการจูคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆแต่ต้องยอมรับว่าความฝันของจูเฉียนยิ่งใหญ่มาก!หลังจากเฉินชางเห็นความคิดของเขา ยังรู้สึกเกินจริงเล็กน้อย!หลังจากมาถึงห้องทำงานของจูเฉียน เฉินชางเพิ่งจะนั่งลง จูเฉียนก็เล่าเรื่องที่เชิญโซ่วเหว่ยเสียงมาบรรยายอย่างจริงจังเฉินชางได้ยินชื่อโซ่วเหว่ยเสียงก็อึ้งไปเล็กน้อย เพราะเขารู้สึกคุ้นชื่อนี้“หัวหน้าโซ่วเป็นเพื่อนเก่าของผม ครั้งนี้เชิญมาโดยเฉพาะ” จูเฉียนพูด“ในเมื่อเราจะจัดตั้งแผนกฉุกเฉิน ก็จะต้องทำให้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่ง สิ่งที่คนอื่นมี เราก็ต้องมี สิ่งที่ไม่มี เราก็ต้องเรียน! ศาสตราจารย์เฉิน เวลากระชั้นชิด ภาระหนักหน่วง คุณเป็นหัวหน้าแผนกฉุกเฉิน ช่วงนี้ลำบากหน่อยนะครับ!”จูเฉียนมองเฉินชางพร้อมพูดอย่างจริงจังจูเฉียนค่อนข้างต่างกับฉินเสี้ยวยวน เขาเป็นคนที่เข้มงวดมาก จริงจัง และเด็ดเดี่ยวถึงอย่างไรเมื่อก่อนเพื่อสืบหาความจริงบางอย่างผู้อำนวยการคนนี้ถึงกับไปที่เหมืองถ่านหินด้วยตัวเอง เรื่องแบบนี้คนทั่วไปจะยอม
