ไททานีสมองเฉินชางอย่างตะลึง ไม่อยากจะเชื่อนัก!ไม่เพียงแค่เขา ทุกคนรอบข้างล้วนเป็นแบบนี้ มองเฉินชางอย่างประหลาดใจเล็กน้อย เหมือนว่า…เขากำลังล้อเล่นอย่างไรอย่างนั้น!อวี๋ชวงหย่งอดพูดไม่ได้ “ศาสตราจารย์เฉิน…การแยกเอนไซม์ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ต้องใช้รากฐานที่แข็งแกร่งของความสามารถในการย่อยสลายและประสบการณ์มากมายในการทดลองวิจัยทางวิทยาศาสตร์…เรื่องนี้…”อย่างที่อวี๋ชวงหย่งพูด ไม่ใช่ทุกอย่างจะแก้ไขได้ด้วยความบังเอิญและโชคชะตาแม้อวี๋ชวงหย่งไม่ได้พูดออกมาชัดเจน แต่กลับเพียงพอที่จะอธิบายทุกอย่างเฉินชางกลับยิ้ม “ไม่เป็นไร ผมลองดู ขอเวลาหน่อยนะครับ”เห็นนักลงทุน เจ้านาย และผู้สนับสนุนเพียงหนึ่งเดียวอย่างเฉินชางยืนกราน ทุกคนก็ไม่ได้พูดอะไรใครให้เขาเป็นผู้ยิ่งใหญ่ช่างเถอะ เฉินชางจะทำอย่างไรก็ตามนั้น!ถึงอย่างไรก็เสียเวลาและเสียเงินไปเยอะขนาดนั้นแล้วรออีกสองสามวันก็คงไม่เป็นไรอวี๋ชวงหย่งอดถอนหายใจไม่ได้ “เอาเถอะครับศาสตราจารย์เฉิน ผมแนะแนวทางให้คุณเอง”เฉินชางยิ้ม “ได้ครับ ขอบคุณครับ หัวหน้าอวี๋”หลังจากเฉินชางพูดจบก็มองฉีข่ายพร้อมถามอย่างประหลาดใจ “หัวหน้าฉี ช่วงนี้การวิจัยของคุณมีการค้นพบอะไรไหม”ฉีข่ายขมวดคิ้วเล็กน้อย “ก็ไม
