กนายเชื่อฉันเถอะ พี่ใหญ่ไม่ทำร้ายพวกนายแน่ ถ้าได้เงินก้อนนี้มาฉันก็ไม่เอามากหรอก ให้ฉันนิดหน่อยก็พอ ฉันจะเอาแค่สามส่วน อีกเจ็ดส่วนที่เหลือนายก็เอากลับไปเป็นทุนการศึกษาให้ลูกได้เรียนดีๆ เถอะ”พอกัวเป่าไท่ได้ยินก็รีบจับคลำไปตามตัว หยิบกล่องบุหรี่ราคาถูกยับย่นอันหนึ่งออกมาจากตัว จุดส่งให้อีกฝ่าย “พี่หยาง พี่สูบเถอะ เรื่องนี้คงต้องขอให้พี่ช่วยแล้ว! ผมก็ไม่ใช่คนโลภมาก ขอห้าแสนก็พอแล้ว ถึงอย่างไรก็ติดต่อประสานงานก็ต้องเสียเงินทั้งนั้น!”หลังจากนั้น กัวเป่าไท่ไปหาเพื่อนฝูงกลุ่มหนึ่งคนพวกนี้ล้วนเคยเป็นลูกน้องเก่าสมัยที่เขาทำงานรับเหมาก่อสร้าง เดิมทีพามาเพราะคิดจะขู่ขวัญกัวเป่าไท่ให้หวาดกลัวพูดกันตามตรง เจ้าอ้วนหยางไม่ได้ชอบพอในตัวฮั่วจินเย่เลยแต่ตอนที่เธอเป็นแม่บ้านในบ้านเขา มีคืนหนึ่งเขาเมามาก กลับมาก็หน้ามืดตาลายฮั่วจินเย่ตั้งมั่นอยากอยู่ที่นี่ไปตลอด ย่อมทอดกายถวายใจเจ้าอ้วนหยางเป็นธรรมดาต่อมาเรื่องเหล่านี้จึงเกิดขึ้นเพราะความเมามายไม่มีสติแต่เจ้าอ้วนหยางทำงานอยู่ที่ไซต์ก่อสร้างตลอดปีมีสาวใหญ่สักคนคอยปรนนิบัติพัดวีทำกับข้าวให้กินแบบนี้ก็ไม่ได้รังเกียจเช่นกันจนกระทั่งอีกฝ่ายท้องขึ้นมา เขาถ
