อาถรรพ์เข้า ทำให้ตอนนี้คนทั้งบ้านโดนสาป!”กล่าวมาถึงตรงนี้ ชายหนุ่มน้ำตาไหลอาบหน้าแล้วเขาถอนหายใจไม่หยุดหย่อน!หลังจากทุกคนได้ยินก็ถอนหายใจอย่างจนใจเช่นกันความรู้สึกล้มเหลวของคนเป็นหมอคือแบบนี้สินะหากพวกเขามีความรู้มากขึ้น มีความเข้าใจมากขึ้น…จะช่วยเหลือคนได้มากขึ้นใช่ไหมเส้นทางการแพทย์สายนี้ หนักหนาและยาวไกลจริงๆไม่ใช่ว่าเทคนิคการแพทย์ก้าวหน้าขึ้นก็โอเคแล้วจำเป็นต้องมีกระบวนการเผยแพร่ความรู้สู่มวลคนด้วยซึ่งในขั้นตอนนี้ จำเป็นต้องใช้ความพยายามของคนหลายรุ่นหรือหลายสิบรุ่นเลยทีเดียวเวลานี้สภาพจิตใจของผู้ป่วยแจ่มใสขึ้นแล้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น!“ผู้อำนวยการเฉิน ผมอยากมีชีวิตอยู่ครับ! จริงๆ นะพวกเขาพูดกันว่าครอบครับผมไปล่วงเกินสิ่งอาถรรพ์ ผมจะทำให้พวกเขาได้เห็นว่าผมยังรอดอยู่! และผมจะไม่อยู่รอดอย่างเดียวเท่านั้น แต่จะใช้ชีวิตเป็นอย่างดีด้วย! ใช้ชีวิตอย่างเป็นผู้เป็นคน!”เฉินชางพยักหน้า เอ่ยยิ้มๆ ว่า “ครับ เชื่อผมเถอะ ใครก็เอาตัวคุณไปไม่ได้หรอก!”หน้าที่ในงานสายการแพทย์อาจจะเป็นแบบนี้สินะสิ่งที่ต้องเยียวยาไม่ใช่แค่สุขภาพร่างกายของผู้คนเท่านั้น แต่รวมถึงจิตใจด้วย!เรื่องโรคภัยไม่ได้เคี่ยวกรำเพียงร่างกายเท่า
