แต่เรื่องสำคัญที่สุดคือข้อมูลที่จูเฉียนรวบรวมมาไม่มีประโยชน์ในการหักล้างกันเลย!ในระหว่างที่ถูกฟ้องร้องและดำเนินคดี จูเฉียนถูกสั่งพักงานแล้วแต่เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญสำหรับจูเฉียนเลยในช่วงเวลานี้ จูเฉียนไม่สนใจจะไปจัดการคดีความใดๆของตน ทางครอบครัวรับผิดชอบจัดการให้ทั้งหมดส่วนตัวเขานอกจากช่วงที่ต้องไปขึ้นศาลแล้ว จะเก็บตัวทำวิจัย เขียนวิทยานิพนธ์!ท้ายที่สุด!ช่วงที่เขาถูกตัดสินโทษจำคุกแปดปี บทความเรื่องหนึ่งได้เผยต่อโลก ตีพิมพ์ใน ‘วารสารการแพทย์โรคมะเร็งทางคลินิก!’และในเวลาเดียวกันนี้ ภาครัฐเริ่มให้ความสำคัญกับสถานการณ์วิจัยมะเร็งปอดที่เกิดจากละอองฝุ่นชนิดพิเศษแล้วณ สถานที่ตัดสินโทษจูเฉียน เขาเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม!เมื่อนักข่าวถามว่าเพราะอะไรจูเฉียนตอบว่า “ผมทำในสิ่งที่ผมคิดว่าสมควรทำแล้วผมไม่ผิดต่อเสื้อกาวน์ที่สวมและไม่ผิดต่อสิ่งที่ผมตามไขว่คว้ามาตลอดครึ่งชีวิต แต่ว่า… ผมผิดต่อครอบครัวของผมถ้าในอนาคตผมพ้นโทษ ผมจะชดเชยให้ครอบครัวผม”ตอนนั้นเรื่องนี้สร้างคลื่นลูกใหญ่ไปทั้งประเทศถึงแม้จูเฉียนจะสร้างคุณูปการ แต่ก็เปลี่ยนแปลงความจริงที่เขาบุกรุกเข้าไปอย่างผิดกฎหมายไม่ได้อีกทั้งทางเหมืองยืนกรานในเรื่องที่ว่าจูเฉ
