วฝูลากออกจากห้องทำงานยังคงเอ่ยกับทุกคนว่า “มีคนจู๋จี๋กันในห้องทำงานทุกวัน บรรยากาศหวานชื่นสูงปรี๊ดขนาดนี้ คิดดูสิครับว่าทำงานในบรรยากาศแบบนี้ น้ำตาลในเลือดจะไม่เพิ่มสูงเหรอ”ทุกคนพลันหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมาเฉินชางออกจากฝ่ายกิจการแพทย์ ในใจครุ่นคิดถึงการสอบสัมภาษณ์วันพรุ่งนี้การสอบสัมภาษณ์ไม่ใช่การสอบสัมภาษณ์ตามแบบแผน แต่จะสอบถามปัญหาเชิงอัตวิสัยบางอย่างเพื่อประเมินแนวคิดของอีกฝ่ายและแผนพัฒนาอนาคตของโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลเนื้อหารายละเอียดในการสอบสัมภาษณ์ เฉินชางไม่ใช่กรรมการหลัก กรรมการหลักตัวจริงยังคงเป็นผู้อาวุโสจงถึงอย่างไรก็เป็นหัวหน้าการแพทย์แห่งประเทศจีน และเป็นผู้อำนวยการกิตติมศักดิ์ของโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑล ดังนั้นไม่ว่าจะในแง่ของประสบการณ์หรือแง่อื่นๆ เขาก็มีอำนาจในการตัดสินสูงช่วงบ่ายเฉินชางเรียกทุกคนมาประชุมบ่ายวันจันทร์มีงานไม่มาก ดังนั้นเฉินชางมักจะเลือกช่วงเวลานี้สำหรับหารือสถานการณ์บางอย่างกับทุกคน รวมถึงพูดคุยถึงความก้าวหน้าใหม่ๆ ในการวิจัย ให้ทุกคนได้เรียนรู้และกระตุ้นกันและกันคล้ายการเข้าร้านซาลอน แต่ไม่ได้มีบรรยากาศแบบนั้นแต่ว่ากันโดยรวมแล้วใช้ได้ทีเดียวจำนวนคนไม่น้อยเลย มีสี่สิบถึงห้าสิบ