คำพูดของหมอทำให้อาเธอร์ จอร์จค่อนข้างตกตะลึง!อย่างไรเสียอยู่ดีๆ ทำไมถึงได้…หัวใจพิการกะทันหันล่ะพระเจ้ามองหัวใจพิการเป็นของเล่นหรือไงบอกจะเกิดก็เกิดได้หรือ“คุณล้อเล่นใช่ไหม คุณหมอ! พวกเราตรวจครรภ์ตลอดไม่เคยพลาดสักครั้ง ทำไมอยู่ดีๆ ถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ”“มุกตลกนี้ไม่ตลกสักนิดเดียว!” อาเธอร์ จอร์จพูดไม่หยุดเหมือนต้องการโน้มน้าวฝ่ายตรงข้ามหรือไม่ก็ปลอบตัวเอง!“คุณอาเธอร์ จอร์จ คุณ…ใจเย็นก่อน ผมพูดความจริงนะ”“อีกอย่าง ตัวอ่อนยังมีอายุเจ็ดแปดเดือน จัดเป็นช่วงที่การทำงานของหัวใจมีการปรับตัวและเติบโตไม่สิ้นสุด ซึ่งช่วงนี้ก็เกิดปัญหาง่ายมาก!”“การตรวจร่างกายก่อนหน้านี้ การทำงานพื้นฐานของหัวใจยังทำงานไม่เต็มที่ ไม่เจอก็เป็นเรื่องปกติมาก!”“คุณรีบมาโรงพยาบาลสักรอบ พวกเราต้องให้คุณเซ็นเอกสาร สถานการณ์ของภรรยากับลูกคุณค่อนข้างพิเศษ!”หลังวางสาย อาเธอร์ จอร์จก็ตกตะลึงอยู่กับที่!เขามองมือถือด้วยสีหน้าว่างเปล่า เบิกตากว้าง โกรธมาก แต่กังวลมากกว่า…เขาลงจากตึก ขับรถ ตรงดิ่งไปโรงพยาบาล!แต่ชีวิตมักจะเป็นแบบนี้ ยิ่งคุณรีบก็ยิ่งเจอปัญหาเพิ่งออกจากโรงรถใต้ดินแล้วหักเลี้ยว เพราะความเร็วสูงเกินไปจึงชนท้ายรถที่ด้านหน้าอาเธอ
