พวกเบอร์ทาลันฟี่ดูการผ่าตัดจบหนึ่งรอบแล้วพวกเขายังคงไม่เจอเฉินชาง!
นี่ทำให้พวกเขาสงสัยขึ้นมา
“ศาสตราจารย์เฉินชางไปไหนเหรอครับ”
ฉินเสี้ยวยวนติดต่อเฉินชางแล้วเขาบอกว่า…เจอกันพรุ่งนี้วันนี้กลับมาไม่ได้แล้ว!
ฉินเสี้ยวยวนยิ้มกระอักกระอ่วน
“ขออภัยศาสตราจารย์ทุกท่าน วันนี้เฉินชางไปสถานวิจัยยาใหม่มาไม่ได้แล้ว วันนี้ก็ดึกมากแล้วผมจองร้านอาหารไว้ ทุกคนไปพักผ่อนก่อนพรุ่งนี้ศาสตราจารย์เฉินมาพวกเราค่อยคุยกันอีกทีเถอะครับ”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็หน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย
อย่างไรเสียความจริงบุคคลยิ่งใหญ่อย่างพวกเขามาจากแดนไกลหลักๆก็เพื่อพบเฉินชางนึกไม่ถึงว่ากลับไม่ได้เจอเฉินชาง!
แต่…ทำไมเฉินชางมาไม่ได้ล่ะ
นึกถึงตรงนี้ต่อให้ทุกคนไม่พอใจขนาดไหนก็จนปัญญาอดทนแล้วกัน!
อย่างไรเสียลูกศิษย์ของเฉินชางก็ยอดเยี่ยมเสียขนาดนี้ศาสตราจารย์เฉินชางจะร้ายกาจขนาดไหนยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว!
แน่นอนว่าวันนี้เฉินชางไม่ได้ตั้งใจเมินคนกลุ่มนี้แต่เขามีธุระจริงๆงานวิจัยถึงช่วงที่สำคัญแล้ว!
ก่อนหน้านี้เฉินชางมีภารกิจหนึ่ง!
ภารกิจสร้างกลุ่มพาร์กินสัน!
จำกัดเวลาคือหนึ่งเดือน!
แต่หลังเฉินชางใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ทุ่มเททำเสร็จแล้วเขากลับไม่ได้รับรางวัลใดๆ!
เฉินชางจึงคิดว่าตัวเองยังทำภารกิจไม่สำเร็จจนกระทั่งตอนนี้ที่ทั่วทั้งฐานวิจัยพาร์กินสันทุ่มเททำงานเขาก็ได้ผลลัพธ์
นี่ทำให้เฉินชางตื่นเต้นดีใจมาก!
[ติ๊ง! ภารกิจเสร็จสิ้นทำภารกิจสำเร็จในห
