งเรืองให้เมืองนี้ได้ตั้งขนาดไหน
ดังนั้นความคิดแรกเริ่มของเฉินชางคือการเก็บวิธีการฟื้นฟูกระดูกสันหลังก่อน
การผ่าตัดแบบนี้ได้มายากโดยเฉพาะในแพลตฟอร์มระดับนานาชาติ
แต่เฉินชางก็ได้อีกความคิดหนึ่ง
เขาสอนวิธีซ่อมแซมกระดูกสันหลังที่ง่ายๆให้คนพวกนี้เรียนรู้ได้แต่ว่า!
เขาเปิดเครื่องมือปรับเปลี่ยนได้!
เช่นว่าถ้ามีค่าความรู้สึกต่อตัวเองมากกว่าสามสิบจะเร่งความเร็วเท่าไร ถ้ามีค่าความรู้สึกดีต่อตัวเองเกินหกสิบความเร็วในการเรียนรู้จะสูงขึ้นเท่าไร…
ตอนนี้เขาพลันพบว่าระบบพวกพ้องเป็นของดี!
ดังนั้น! เฉินชางเปลี่ยนความคิดของตัวเองในตอนแรกศรัทธาก็มาคุณจะเก่งกาจไม่ศรัทธาก็…
แต่ว่า! เฉินชางคิดว่าจะส่งต่อความรู้ง่ายๆไม่ได้ในเมื่อพวกคุณมาขอร้องผมจำไว้ว่าต้องถ่อมเนื้อถ่อมตัวหน่อย
เฉินชางรู้นิสัยของชาวต่างชาติเหล่านี้ดีเจอคนที่เก่งกาจกว่าพวกเขาจะยำเกรงมาก
อีกทั้งเขาสอบถามได้ข้อมูลของพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตมาพวกเขาเข้มงวดกับการประเมินนี้มาก
ถ้าพูดถึงความพร้อมกับฮาร์ดแวร์ก็ไปเถอะอันหยางมีมาตรฐานไม่ถึง
เขาคิดว่าที่ควรคือทัศนคติที่ดีและระดับการให้ความสำคัญ!
แต่ไม่ใช่จากตัวเองทว่าจากรัฐบาลอันหยาง
ตัวเอง? ต้องรักษาท่าทีสูงส่งเย็นชาเอาไว้
ก็ง่ายมาก!
พวกเขาเต็มใจมาก็มา! ถ้าไม่เต็มใจมาฉันก็ทำเอง!
อย่างไรเสียตอนนี้ฉันอยากได้เงินก็ได้อยากได้คนก็มีอยากได้การสนับสนุนก็ได้การสนับสนุน!
วันนั้นเฉินชางอารมณ์ไม่เลวสร้าง
