ทุกคนทำตัวไม่ค่อยถูก!นี่มาหาผิดคนหรือเปล่าทำไมถึงเข้าห้องน้ำได้ด้วยล่ะ!ถ้าไม่ใช่เพราะใส่เฝือกคออยู่ พวกเขาต้องหมุนตัวเดินออกไปแล้วแน่นี่ต้องไม่ใช่อู๋จวินอย่างแน่นอน!เพราะอย่างน้อยก็ต้องเคารพโรคอัมพาตหน่อยไหม!แต่แม้เป็นเช่นนี้ บาร์ทรานฟิลด์ยังคงถาม “นี่คืออู๋จวินหรือ”อวี๋หย่งกังพยักหน้าอย่างมั่นใจ “ใช่ ถูกต้องแล้วครับ!”ทุกคนได้ยินดังนั้นก็ตกตะลึงจริงๆ แล้วถึงแม้คนไข้อัมพาตไม่ได้เสียหายไปจนถึงแขนขา แต่เพราะเส้นประสาทได้รับบาดเจ็บ จึงใช้ชีวิตได้จำ กัด!นอกจากว่าเส้นประสาทฟื้นฟูสมบูรณ์แล้ว!แต่เห็นชัดว่า…อู๋จวินไม่เป็นไรเลย!นี่ถ้าบอกว่าเขาเคยเป็นคนไข้อัมพาตเมื่อสัปดาห์ก่อนจะต้องไม่มีใครเชื่อแน่แต่…เรื่องแบบนี้ดันเกิดขึ้นแล้ว!แถมคนไข้ยังยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา… ชั่วขณะนั้น!ทุกคนมองอู๋จวินด้วยสายตาโลภมาก เหมือนเห็นของเล่นที่สุดยอดอย่างไรอย่างนั้น!ไม่มีอะไรดึงดูดความสนใจของพวกเขาไปกว่าคนไข้อัมพาตที่ผ่าตัดสำ เร็จแล้วหนึ่งชั่วโมงถัดมาอู๋จวินต้องยอมรับว่าเขาถูกผู้ชายเจ็ดแปดคนลูบคลำถึงหนึ่งชั่วโมงเต็ม!ตั้งแต่หัวจรดเท้า!ถ้าไม่ใช่เพราะเขาคัดค้านหัวชนฝา พวกเขาคงยังอยากรู้ว่าอวัยวะเพศชายของตัวเองยังอยู่ดีหรือเปล่า!โชคดีที่อู๋จวินไม่มีแฟน ไม่อย่างนั้น…คงเอาเรื่องชายชราชั่วร้ายกลุ่มนี้อย่างถึงที่สุดแน่นอน!หลังผ่านการตรวจหนึ่งรอบ!ผู้เชี่ยวชาญทุกคนก็มีสีหน้าคร่ำเคร่ง พวกเขามองหน้าสบตากัน ไม่พูดไม่จา!ผลการ
