รุ่นฟางก็ไม่ต่างกันเดิมทียังอยากพากลุ่มองค์การอนามัยโลกไปเดินเล่นที่วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนสักหน่อยแต่ตอนนี้จิตใจของบาร์ทรานฟิลด์ถูกเฉินชางที่มองไม่เห็นแย่งตัวไปนานแล้ว ไหนเลยจะมีใจอยากไปมหาวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน!แม้แต่การต้อนรับภาคค่ำ บาร์ทรานฟิลด์ก็ปฏิเสธตรงๆแล้วนั่งเครื่องบินเที่ยวบินกลางคืนไปเมืองอันหยางมณฑลตงหยางทันที!นั่งบนเครื่องบิน ตอนที่พวกเขาเห็นเมืองอันหยางขยายใหญ่ไม่หยุด ความจริงความผิดหวังในใจก็ขยายมากขึ้นด้วย!อย่างไรเสีย อันหยางก็เทียบกับเมืองทันสมัยที่พัฒนาแล้วไม่ได้จริงๆอันหยางที่ไม่มีอุตสาหกรรมสนับสนุน เคยอาศัยอสังหาริมทรัพย์มาผลักดันการพัฒนาเมือง แต่การไหลเข้าของประชากรก็ยังคงมีไม่มากนักนอกจากถนนกว้างขวางน่าประทับใจ ทุกอย่างก็ล้วนแล้วแต่ธรรมดาหลังทีมสำ รวจเห็นก็มองหน้าสบตากันความประทับใจแรกเริ่มของทุกคนไม่ดีนัก!“ผมคิดว่าโตเกียวเหมาะสมกว่า!”“ฟิลลิปส์ พวกเราไม่ได้เลือกเมือง!”“ถ้าต้องอยู่ในประเทศจีนละก็ ผมคิดว่าเลือกฮ่องกงปักกิ่ง หรือเซี่ยงไฮ้ก็ไม่เลว” ชายผมทองที่ชอบพูดจ้ออดพูดเจื้อยแจ้วไม่ได้“เมืองนี้ ผมยากจะเห็นศักยภาพทางการแพทย์ของมันถึงผมจะเลือกศาสตราจารย์เฉินชาง แต่ผมคิดว่าการพัฒนาของเมืองนี้ควบคู่ไปกับการพัฒนาทางการแพทย์ได้!”ฟิลลิปส์ก็ไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นรองประธานของพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตเช่นเดียวกัน หน้าที่หลักๆ ก็คือการพัฒนาและสร้างโ
