หวังเชียนได้ยินแบบนี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที!ให้ผม…เป็นหัวหน้าทีมหรือครับไม่ใช่สิ!หรือจะเป็น…ผู้เข้าร่วมหลัก ซึ่งก็คือพี่รองของทีมแค่คิดว่าอาจารย์ของอาจารย์ของเขาจะมาทำงานภายใต้บังคับบัญชาของเขา และยังเป็นคนที่เคยด่าเขา หวังเชียนก็รู้สึกสะใจมาก ชีวิตอันรุ่งโรจน์ของผม เริ่มตั้งแต่อายุสามสิบสองปี!เฉินชางเองก็คิดได้กะทันหันตอนนี้เขากำลังคิดวิธีทำให้ทักษะสมเหตุสมผลให้ผู้เชี่ยวชาญกลุ่มนี้จัดเตรียมกระบวนการทางคลินิกให้กับการปลูกถ่ายเส้นประสาทสร้างไขสันหลังของตน!เฉินชางพูดจบก็พูดกับทุกคนว่า “ผมจะเริ่มใช้เส้นใยประสาทผู้บริจาคที่มีจำกัดในการผ่าตัดและเชื่อมต่อเส้นใยประสาทบริเวณที่เป็นอัมพาตแล้วนะครับ พวกคุณตั้งใจดู!หัวหน้าอวี๋ คุณเข้ามาดูให้ชัดๆ!”การดูแลอย่างเป็นพิเศษของเฉินชาง กลับทำให้อวี๋หย่งกังที่สีหน้าอึมครึมมาโดยตลอดหน้าแดงขึ้นมา!เขารู้สึกว่า…เฉินชางกำลังเข้าข้างตน!รู้สึกแปลกๆทว่าในช่วงเวลาสำคัญ จะต้องใจกว้าง ไม่แน่ว่าตนก็อาจจะได้แซงทางโค้ง กลายเป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุดหลังจากเฉินชางสวมกล้องจุลทรรศน์ก็เริ่มผ่าตัด!ทุกคนต่างจริงจังขึ้นมา!เพราะเรื่องราวหลังจากนี้ จะเป็นจุดเปลี่ยนชีวิต
