าญฉลาดของเฉินชาง สร้างสายรัดจากเยื่อหุ้มหัวใจที่กว้างมากพอจะช่วยปกป้องเส้นประสาทกระบังลมและเส้นเลือดไว้ได้ขั้นตอนนี้ทำให้ผู้เชี่ยวชาญตะลึงงันในชั่วพริบตา!ช่องคอมเมนต์ระเบิดขึ้นมา!“เป็นแบบนี้ได้ยังไง” มอนเดแอลฟามีสีหน้าสับสนซาบรีน่าและไรอันส์มองหน้ากัน ล้วนไม่เข้าใจว่าเฉินชางทำได้อย่างไร!ไรอันส์อดคอมเมนต์ไม่ได้ ‘ยังไงดีล่ะ…ผมต้องรู้สึกยังไงที่เขาฉวยโอกาสตัดเยื่อออกมาอย่างเงียบเชียบในตอนที่ปอดกับหัวใจไม่รู้สึกตัวน่ะ’ใช่แล้ว!เป็นความรู้สึกแบบนี้เลยอย่าว่าแต่ซาบรีน่าที่ไม่ทันสังเกตเลย แม้แต่พวกเขาทุกคนก็ไม่สังเกตเห็นเช่นกันว่าเกิดอะไรขึ้นแต่การสร้างสายรัดจากเยื่อหุ้มหัวใจที่กว้างมากพอจะปกป้องเส้นประสาทกระบังลมและเส้นเลือดแบบนี้ เรียกได้ว่าสุดยอดมาก!ชั่วขณะนั้น เริ่มมีความคิดเห็นต่างๆ ในช่องคอมเมนต์!‘ไม่ใช่แค่หัวใจกับปอดที่ไม่รู้สึกตัวนะ พวกเราก็ไม่รู้สึกตัวเลยเหมือนกัน!’‘เก่งกาจเกินไปแล้ว!’‘ใช่ๆ ได้เรียนรู้แล้ว’‘ได้เรียนรู้เหรอ ฉัน…ดูไม่เข้าใจเลยสักนิด แต่นายบอกว่าเรียนรู้แล้ว ขี้โม้!’[1] เส้นประสาทรีเคอร์เรนท์ลาริงเจียล (recurrent laryngealnerve) เป็นเส้นประสาทส่วนกล้ามเนื้อกล่องเสียงทั้งหมดยกเว้นกล้าม
